Andrés García Prieto (ur. 19 stycznia 1846 w Peral de Arlanza, zm. 18 listopada 1915 w Santander) – hiszpański malarz.
W swojej rodzinnej wiosce Peral de Arlanza Andrés spotkał robotników i architektów pracujących nad budową mostu na rzece Arlanza. Z zainteresowaniem śledził ich plany i szkice, ujawniając również swój talent do rysunku. Prawdopodobnie właśnie ci budowniczy przekonali rodziców Andrésa, dobrze usytuowanych rolników, aby wysłali go do szkoły rysunku i malarstwa w Madrycie. W tym czasie Andrés miał już 27 lat, co oznaczało dość poważny wiek aby zaczynać studia.
W 1875 r. został wyróżniającym się uczniem Germana Hernández Amores w jego szkole rysunku w Madrycie. Studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda oraz w jej filii w Rzymie. Ubiegając się o stypendium prowincji Burgos podarował miastu portret króla Alfonsa XII, jednak otrzymał tylko skromną nagrodę pieniężną. W 1876 r. ponownie ubiegał się o stypendium tym razem prezentując świadectwo z celującymi wynikami i uzyskując pensję. Mieszkał w Rzymie i w Wenecji, z tęsknoty za krajem i pejzażem północnej Hiszpanii wrócił do kraju i osiedlił się w Santanderze.
Wybrane dzieła Paisaje de la Casa de Campo, 1878. Los borrachos (copia de Velázquez), 1878. Jura de Santa Gadea, 1881. Corazón de Jesús y Corazón de María, 1881. Salomé con la cabeza de Bautista, 1882. La Tarantella, 1883. Autorretrato de pintor con capa, 1885. Barcos, redes y un hombre que se dirige a un barco, 1887. Traseras de Venecia, 1887. Palacio Ducal de Venecia, 1887. Venecia. Palacio Lavia, 1890. Río, puente de palos y árboles, 1900. Bodegón, 1904. Los socios de San Vicente, 1905. Vista de Santander, 1915.
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy malarze Kategoria:Absolwenci Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1915