Aleksander W. Lipatow (ur. 6 czerwca 1937 w Dniepropietrowsku) – rosyjski slawista, polonista, politolog, historyk.
W latach 1957–1958 studiował na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Moskiewskiego, następnie na polonistyce Uniwersytetu Warszawskiego, którą ukończył w 1962 z tytułem magistra. W latach 1962–1965 odbywał studia doktoranckie w Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie w 1966 roku obronił rozprawę doktorską Powieści I. Krasickiego i ich rola w rozwoju gatunku w literaturze polskiej. W 1989 roku uzyskał habilitację w Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie książki Kształtowanie się polskiej powieści a literatury europejskie: Średniowiecze. Renesans. Barok”. Pracownik naukowy Instytutu Słowianoznawstwa, Rosyjskiej Akademii Nauk, profesor Rosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Humanistycznego. Założyciel polonistyki na Rosyjskim Państwowym Uniwersytecie Humanistycznym w Moskwie i członek prezydium Międzynarodowego Komitetu Studiów Polonistycznych.
Lipatow jest autorem ponad pięciuset prac historycznych i teoretyczno-literackich, w tym licznych publikacji dotyczących historii literatury i kultury polskiej, cywilizacji europejskiej i słowiańskiej, powiązań Rosji z kulturą i sztuką zachodnią, teorii i metodologii badań historyczno-kulturowych, a także sytuacji społeczno-politycznej i kulturowej Rosji poradzieckiej.
Przypisy
Linki zewnętrzne Aleksander Lipatow: HISTORIOGRAFIA I POETYKA UNIWERSUM – ETNOS – INDYWIDUALNOŚĆ – STYL (na materiale polskiego średniowiecza)
Lipatow