Monaster św. Barbary – prawosławny klasztor żeński w Pińsku, w jurysdykcji eparchii pińskiej i łuninieckiej Egzarchatu Białoruskiego.
Moment utworzenia pierwszej żeńskiej wspólnoty mniszej w Pińsku nie jest znany. Monaster istniał przed rokiem 1521, gdy książę Fiodor Jarosławowicz ufundował nowe budynki mieszkalne dla zakonnic żyjących przy cerkwi św. BarbaryПинский Свято-Варваринский женский монастырь. Po zawarciu unii brzeskiej klasztor został zmieniony we wspólnotę unicką, a mniszki niechętne jej przyjęciu musiały go opuścić. Część z nich pozostawała jeszcze przez pewien czas w Pińsku, lecz w 1635 król Władysław IV Waza zabronił władzom miejskim przyjmowania zakonnic-dyzunitek, które starały się utworzyć odrębną wspólnotę. Monaster św. Barbary ponownie znalazł się we władaniu Kościoła prawosławnego po likwidacji unii na ziemiach litewskich i białoruskich w 1839. W 1874, z powodu niewielkiej liczby mniszek, wspólnota została zlikwidowana. W dawnych obiektach klasztornych zlokalizowano szpital, zaś cerkiew monasterska pozostawała czynna jako parafialna.
O reaktywacji wspólnoty zdecydował Synod Egzarchatu Białoruskiego w 1993. W 2017 r. w klasztorze przebywało sześć mniszek.
Przypisy
Monaster Kategoria:Klasztory prawosławne w obwodzie brzeskim Kategoria:Monastery Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego Kategoria:Eparchia pińska i łuniniecka Kategoria:Eparchia turowsko-pińska