Antoni Krzyczkowski (ur. 20 kwietnia 1898 w Bugurusłanie, zm. 1981 w Santa Barbara) – polski inżynier elektrykDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 17 listopada 1926, Nr 49, s. 407., profesor elektroniki, podpułkownik łączności Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys Syn Lucjana, oficera zawodowego armii carskiej, i Marii Krzyczkowskich. Ukończył gimnazjum filologiczne w Żytomierzu, a następnie wstąpił na wydział matematyczno-przyrodniczy uniwersytetu w Kijowie. Na drugim roku studiów został powołany do armii carskiej. W październiku 1917 r. po ukończeniu szkoły chorążych piechoty w Peterhofie zgłosił się do I Korpusu Polskiego w Rosji gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego, gdzie został młodszym oficerem w 2 Pułku Strzelców Polskich. W kwietniu 1918 powrócił do Kijowa, aby kontynuować studia. W latach 1921–1922 pełnił służbę w 21 pułku piechoty „Dzieci Warszawy” w WarszawieSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 85, 718.. W latach 1921–1926 był „odkomenderowany na studia”, na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W międzyczasie, 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 851. lokatą w korpusie oficerów piechotyRocznik oficerski 1923, s. 185, 429.. W 1924 został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów łączności i przydzielony do 2 pułku łączności w Jarosławiu. 1 grudnia 1924 awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 12. lokatą w korpusie oficerów łącznościRocznik oficerski 1924, s. 877, 886.. Po ukończeniu studiów i uzyskaniu tytułu naukowego inżyniera elektryka został przydzielony do Centralnych Zakładów Wojsk Łączności w Warszawie.
Z dniem 18 października 1926 został powołany na dwumiesięczny kurs doszkolenia oficerów korpusu łączności w Obozie Szkolnym Wojsk Łączności w ZegrzuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 14 października 1926, Nr 44, s. 362.. Kursu nie ukończył, ponieważ od 13 listopada 1926 przebywał na ośmiomiesięcznym kursie w École Supérieure ďElectricitié w Paryżu, a następnie dwumiesięcznym stażu we francuskich fabrykachDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 23 grudnia 1926, Nr 54, s. 447.. 31 października 1927 został przeniesiony do Centralnych Warsztatów Łączności na stanowisko kierownikaDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 31 października 1927, Nr 25, s. 316.. Pełniąc służbę na stanowisku kierownika warsztatów w dalszym ciągu pozostawał na ewidencji 2 pułku łącznościRocznik oficerski 1928, s. 613, 624.. Na majora awansował ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 15. lokatą w korpusie oficerów łącznościRocznik oficerski 1932, s. 269.. Z dniem 1 czerwca 1932 został przeniesiony do pułku radiotelegraficznego w Warszawie na stanowisko dowódcy I batalionuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 9 grudnia 1932, Nr 13, s. 425.. Z dniem 1 maja 1933 został przeniesiony do dyspozycji Ministra Poczt i TelegrafówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 28 czerwca 1933, Nr 8, s. 142.. Z dniem 31 października 1933 został przeniesiony do rezerwyDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 7 czerwca 1934, Nr 11, s. 141..
Od 1 maja 1933 do września 1939 był dyrektorem Departamentu Technicznego Ministerstwa Poczt i Telegrafów. W międzyczasie, przez dziewięć lat wykładał na Politechnice Warszawskiej przedmiot „Urządzenia radiotechniczne”, przez sześć lat (1933–1939) był członkiem Rady Teletechnicznej przy Ministrze Poczt i Telegrafów, od 1934 prezesem, a później członkiem Rady Administracyjnej Państwowych Zakładów Tele i Radiotechnicznych oraz w latach 1937–1939 prezesem Rady Nadzorczej Spółki Akcyjnej „Polskie Radio” i wreszcie od czerwca do września 1939 prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Elektryków Polskich.
W czasie kampanii wrześniowej był II zastępcą naczelnego dowódcy wojsk łączności, płk. dypl. Heliodora Cepy i delegatem Ministra Poczt i Telegrafów, inż. Emila Kalińskiego w Naczelnym Dowództwie.
Następnie pełnił służbę w Polskich Siłach Zbrojnych. Awansował na podpułkownika. Kierował grupą polskich inżynierów pracującą dla Królewskiej Marynarki Wojennej. Po zakończeniu wojny pracował jako profesor i kierownik laboratorium radiotechnicznego na Wydziale Elektrycznym Polish University College w Londynie. Po jego likwidacji w 1953 pracował w brytyjskiej firmie produkującej sprzęt radiotechniczny. W 1960 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie do emerytury pracował w amerykańskim przemyśle elektronicznym.
Z dniem 6 września 1946 na podstawie uchwały Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, jako jeden z 76 polskich oficerów, służących w Wojsku Polskim na Zachodzie, został pozbawiony obywatelstwa polskiego. Decyzja ta została anulowana 28 listopada 1971 przez rząd premiera Piotra Jaroszewicza.
Zmarł w marcu 1981 w Santa Barbara, w Kalifornii.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936) „za zasługi w służbie państwowej”. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości (9 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (30 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 290, poz. 680 „za zasługi na polu rozwoju przemysłu wojennego”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych z 6 sierpnia 1929, Nr 12, s. 241. Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)
Zobacz też Historia radiofonii w Polsce – kalendarium Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowych Pozbawienie obywatelstwa polskiego 76 oficerów
Przypisy
Bibliografia Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych. Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 37 z 24 września 1921 r. Dwudziestolecie Komunikacji w Polsce Odrodzonej, Koncern Prasowy „Ilustrowany Kurier Codzienny”, Warszawa 1939. Antoni Krzyczkowski, Sprawozdanie z udziału w kampanii wrześniowej 1939 r., Paryż, 8 grudnia 1939, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. B.I.9b, s. 104.
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Elektryków Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Bugurusłanie Kategoria:Majorowie łączności II Rzeczypospolitej Kategoria:Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Podpułkownicy łączności Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polscy inżynierowie elektronicy Kategoria:Polscy inżynierowie elektrycy Kategoria:Pozbawieni obywatelstwa polskiego przez władze Polski Ludowej 1944–1989 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Poczt i Telegrafów Kategoria:Zmarli w 1981 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej