Suity na wiolonczelę solo J.S. Bacha (, BWV 1007–1012) – cykl sześciu suit Johanna Sebastiana Bacha (BWV 1007–1012) przeznaczonych na wiolonczelę solo. Zostały prawdopodobnie skomponowane w latach 1717–1723Six Suites for Cello Solo, Alfred Music Publishing, 1985. na dworze księcia Leopolda w Köthen, być może na potrzeby tamtejszych wiolonczelistów, Lignikego lub Abela.
Historia Nie zachował się żaden rękopis autografu. Najstarszym źródłem jest kopia wykonana przez Johanna Petera Kellnera oraz kopia autorstwa żony Bacha Anny Magdaleny Bach, powstała prawdopodobnie w latach 1727-1731.
Lista suit Suita nr 1, G-dur, BWV 1007 Suita nr 2, d-moll, BWV 1008 Suita nr 3, C-dur, BWV 1009 Suita nr 4, Es-dur, BWV 1010 Suita nr 5, c-moll, BWV 1011 Suita nr 6, D-dur, BWV 1012
Budowa Przez długi czas uważano, że Suita nr 6 jest przeznaczona dla pięciostrunnego instrumentu, z kolei w rękopisie Suity nr 5 autorstwa Anny Magdaleny Bach pojawiła się adnotacja o konieczności innego nastrojenia instrumentu (skordatura). Każdą suitę otwiera swobodne formalnie preludium. Przeważa monodia, której wewnętrzna struktura buduje sugerowaną słuchaczowi harmonię kontrapunktową.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Suity Johanna Sebastiana Bacha Kategoria:Utwory na wiolonczelę