mały Maślak błotny (Suillus flavidus (Fr.) J. Presl) – gatunek grzybów z rodziny maślakowatych (Suillaceae). Grzyb jadalny.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Suillus, Suillaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1815 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Boletus flavidus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1846 r. Jan Svatopluk Presl, przenosząc go do rodzaju Suillus. Synonimy: Boletopsis flavidus (Fr.) Henn. 1898 Boletopsis pulchella (Fr.) Henn., in Engler & Prantl 1898 Boletus elegans var. pulchellus (Fr.) Rea 1922 Boletus flavidus Fr. 1815 Boletus pulchellus Fr. 1874 Ixocomus flavidus (Fr.) Quél. 1888 Suillus grevillei var. pulchellus (Fr.) Rea 1922. Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 1999 r., przez Alinę Skirgiełło gatunek ten opisywany był też pod nazwą maślak żółtawy.
Morfologia Kapelusz O średnicy 4–15 cm, początkowo prawie kulisty, później płaskołukowaty, w końcu poduchowaty, często z tępym garbem. Powierzchnia gładka lub nieco pomarszczona, o barwie od złotożółtej do złotopomarańczowej, przy brzegu jaśniejsza, w stanie wilgotnym bardzo śliska i błyszcząca. Rurki Początkowo zasłonięte białawożółtawą osłoną, czasami nieco zbiegające na trzon, początkowo żółte z okrągłymi porami, potem oliwkowożółte z kanciastymi porami. Pory tej samej barwy co rurki. Trzon Wysokość 5–12 cm, średnica do 2,5 cm, cylindryczny lub maczugowaty, pełny, z pierścieniem u góry. Nad pierścieniem cytrynowożółty, często z siateczką, pod pierścieniem żółtobrązowy. Miąższ W młodych owocnikach sprężysty i soczysty, w kapeluszach starszych miękki i wodnisty, a w trzonie włóknisty. Barwa cytrynowożółta, po przecięciu zmieniająca się na brudnoróżową. Smak i zapach przyjemny. Wysyp zarodników Oliwkowoochrowy. Zarodniki o średnicy 7–10 × 3–4 µm, gładkie, bladożółte. Gatunki podobne Podobny jest maślak żółty (Suillus luteus). Charakterystycznymi cechami echami maślaka błotnego są: śluzowaty, brązowy pierścień (u starszych okazów zanika), mniej lub bardziej widoczny garbek na kapeluszu, dość duże pory i występowanie na podmokłych siedliskach (głównie na torfowiskach).
Występowanie Maślak błotny występuje na większości obszaru Europy, w Ameryce Północnej i Azji. W Polsce jest szeroko rozpowszechniony, głównie w północno-zachodniej i południowo-wschodniej części. Do 2020 r. podano 77 stanowisk. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E– gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia. W latach 1995–2004 objęty ochroną częściową, w latach 2004–2014 – ochroną ścisłą, a od 2014 – ponownie ochroną częściową.
Naziemny grzyb mykoryzowy żyjący w symbiozie z sosnami dwuigielnymi. Występuje na torfowiskach wysokich i przejściowych, w wilgotnych i bagiennych borach sosnowych z sosną zwyczajną i kosodrzewiną.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Grzyby chronione Kategoria:Maślakowate Kategoria:Mykobiota Polski