Hiacynt Alchimowicz (ur. w Dziembrowie, zm. 26 sierpnia 1916 w PerpignanieArchives de Perpignan, acte de décès, année 1916 (vue 81/129), №565.) – polski malarz, przedstawiciel klasycyzmu, uczestnik powstania styczniowego; brat Kazimierza Alchimowicza.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum i szkoły mierniczej w Wilnie kształcił się w malarstwie pod wpływem wileńskiego malarza Kanutego Rusieckiego (1800–1860).
Wraz z bratem uczestniczył w powstaniu styczniowym. W 1864 wyemigrował do Francji, gdzie zamieszkał w Perpignan. Początkowo utrzymywał się z pracy kreślarza w przedsiębiorstwie budowy kolei. W roku 1872 rozpoczął studia malarskie w Perpignan. Później przeniósł się do Paryża, gdzie spotkał Michała Elwiro Andriollego. W latach 1876–1878 korzystał z porad przebywającego we Francji brata Kazimierza. W roku 1876 objął stanowisko profesora rysunku w liceum w Perpignan, a później również w szkole politechnicznej i liceum żeńskim. W 1892 za swoją działalność został odznaczony francuskim tytułem „Officier d’Acaděmie". Zmarł na emigracji we Francji.
Uczestniczył w wielu wystawach we Francji, wystawiał również w kraju, m.in. w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie w 1901 i 1904.
Galeria
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Hiacynt Alchimowicz, Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2021-12-15].
Kategoria:Artyści związani z Wilnem Kategoria:Polscy malarze XIX wieku Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Ludzie związani z Wilnem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1897