Ferdynand Romankiewicz (ur. 1944) – polski inżynier, wykładowca akademicki, profesor nauk technicznych, prorektor Politechniki Zielonogórskiej i Uniwersytetu Zielonogórskiego.
Życiorys W 1969 ukończył studia na Wydziale Odlewnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1973 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych uzyskał na Politechnice Wrocławskiej. Habilitował się w 1984 na Politechnice Częstochowskiej na podstawie rozprawy zatytułowanej Modyfikacja miedzi i jej niektórych stopów w warunkach procesu metalurgicznego. Tytuł profesora nauk technicznych otrzymał 29 marca 1996.
Od 1974 związany z zielonogórskimi uczelniami. Był dziekanem Wydziału Mechanicznego WSI oraz UZ. Zajmował stanowisko prorektora Politechniki Zielonogórskiej (1996–2001) i prorektora Uniwersytetu Zielonogórskiego (2001–2005). Był stypendystą m.in. Fundacji Alexandra von Humboldta, a także ekspertem Państwowej Komisjo Akredytacyjnej. Został członkiem rady programowej „Archiwum Technologii Maszyn i Automatyzacji” oraz komitetu naukowego „Archives of Foundry Engineering”. Opatentował 29 wynalazków, w tym 7 za granicą.
W pracy naukowej specjalizuje się w takich dziedzinach jak metaloznawstwo i obróbka cieplna, odlewnictwo, technologia maszyn.
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2011) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2000) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1989) Srebrny Krzyż Zasługi (1978) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1997)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Prorektorzy Uniwersytetu Zielonogórskiego Kategoria:Urodzeni w 1944