Metalist Charków

Metalist Charków () – ukraiński klub piłkarski z siedzibą w mieście Charków, w północno-wschodniej części kraju, działający w latach 1925–2016.

W latach 2006–2009 zawodnikiem tego klubu był reprezentant Polski Seweryn Gancarczyk, w latach 2009–2011 – Marcin Burkhardt.

Historia Chronologia nazw 12.1925: ChPZ Charków (ukr. ХПЗ [Харківський паровозобудівний завод] Харків, ros. ХПЗ [Харьковский паровозостроительный завод] Харьков) 04.1946: Traktor Charków (ukr. «Трактор» Харків, ros. «Трактор» Харьков) 05.1946: Dzerżyneć Charków (ukr. «Дзержинець» Харків, ros. «Дзержинец» Харьков) 1953: Awanhard Charków (ukr. «Авангард» Харків, ros. «Авангард» Харьков) 1967: Metalist Charków (ukr. «Металіст» Харків, ros. «Металлист» Харьков) 19.04.2016: klub rozwiązano 19.08.2016: SK Metalist Charków (ukr. СК «Металіст» Харків) 30.11.2016: klub rozwiązano

ZSRR Drużyna piłkarska ChPZ została założona w Charkowie w grudniu 1925 rokuUkraine – List of Foundation Dates – RSSSF. i reprezentowała Charkowską Fabrykę Parowozów (ChPZ). W 1935 roku drużyna po raz pierwszy została mistrzem Charkowa, a w kolejnym sezonie 1936 zadebiutowała w rozgrywkach Pucharu ZSRR. W 1938 po raz drugi startowała w rozgrywkach Pucharu ZSRR.

Po rozpoczęciu II wojny światowej Fabryka Parowozów, która już produkowała czołgi, została przeniesiona na Ural do miasta Niżny Tagił. Wszelkie rozgrywki sportowe zostały zawieszone. Dopiero po wyzwoleniu Charkowa od niemieckich okupantów w sierpniu 1943 Zakład maszyn transportowych został przywrócony do Charkowa w 1945 roku. W kwietniu 1946 roku nowo utworzony zespół Traktor wywalczył w turnieju z charkowskimi drużynami Zdorowja Traktor Sim i Dynamo miejsce w przyszłych rozgrywkach Mistrzostw ZSRR. Następnie w maju 1946 roku już jako Dzerżyneć debiutował w ukraińskiej strefie Grupy III Mistrzostw ZSRR, zwyciężając najpierw w swojej grupie Wschód, a potem plasując na trzeciej pozycji w finale ukraińskiej strefy. W 1947 roku nastąpiła reorganizacja systemu lig ZSRR i klub razem z Łokomotywem otrzymał prawo reprezentować miasto na poziomie drugim mistrzostw ZSRR, w których zajął 9.miejsce w ukraińskiej strefie Grupy II. W 1948 zespół został sklasyfikowany na 7.pozycji w podgrupie A ukraińskiej strefy Grupy II, a w 1949 awansował na 6.pozycję w klasyfikacji ukraińskiej strefy Grupy II. W 1947 i 1949 również brał udział w rozgrywkach Pucharu ZSRR. W 1950 ponownie nastąpiła reforma systemu lig ZSRR, w wyniku czego klub został pozbawiony możliwości występów w Mistrzostwach ZSRR. Od 1951 zespół startował w rozgrywkach Mistrzostw i Pucharu Ukraińskiej SRR.

W 1953 roku Dobrowolne Towarzystwo Sportowe (DST) "Dzierżyniec", które zrzeszało związki zawodowe pracowników produkcji maszyn transportowych, w ramach konsolidacji DST zostało dołączone do towarzystwa "Awanhard", w związku z czym klub zmienił nazwę na Awanhard. W 1956 roku po 7-letniej przerwie zespół zadebiutował po raz drugi na arenie ogólnokrajowej, zastępując przedstawiciela Kolei Południowej – Łokomotyw Charków. Zajął 10.miejsce w strefie I Klasy B Mistrzostw ZSRR. W roku 1959 klub zakończył sezon na trzeciej pozycji w strefie II Klasy B i zdobył historyczny awans do Klasy A jako najlepszy ukraiński zespół Klasy B. W debiutowym 1960 roku zespół zajął najpierw 9.miejsce w podgrupie A, a potem w turnieju o 13-18 miejsca został sklasyfikowany na pierwszej pozycji (końcowe 13.miejsce). W 1963 po kolejnej reformie systemu lig ZSRR klub został zdegradowany do Drugiej Grupy A.

Dopiero w roku 1967 klub otrzymał nazwę Metalist Charków. W 1973 klub zajął przedostatnie 19 miejsce w Pierwszej Lidze i spadł do Drugiej Ligi. W 1975 na rok powrócił do Pierwszej Ligi, jednak nie potrafił utrzymać się w niej.

Dopiero od 1979 roku klub ponownie występuje w Pierwszej Lidze. W 1981 klub zajął pierwsze miejsce i awansował do Wyższej Ligi, w której występował do 1991.

W 1983 roku Metalist Charków dotarł do finału Pucharu ZSRR, gdzie uległ Szachtarowi Donieck. Pięć lat później sięgnął po swój największy sukces – Puchar ZSRR (po pokonaniu Torpedo Moskwa 2:0). W ostatnim sezonie w ZSRR (1991), Metalist grał w najwyższej lidze.

Ukraina Klub został przydzielony do Ukraińskiej Wyższej Ligi. Od 1992 roku, gdy wystartowała liga ukraińska Metalist opuścił w niej 5 sezonów, grając na zapleczu ekstraklasy w latach 1994–1998 i 2003/04. Na początku XXI wieku w klub zainwestował człowiek z pierwszej dziesiątki najbogatszych Ukraińców – Ołeksandr Jarosławski. W 2004 został wybrany jego honorowym prezesem. Dzięki temu od 2006 roku Metalist jest w czołówce ligi. W sezonie 2006/07 klub stanął po raz pierwszy na podium mistrzostw Ukrainy, zajmując 3 miejsce w lidze. Ten sukces został powtórzony i w następnym sezonie 2007/08. W kolejnych sezonach 2008/09, 2009/10, 2010/11 oraz 2011/12 klub również uzyskiwał trzecią lokatę. Podczas przerwy zimowej sezonu 2012/13 klub opuścił jego prezes i nowym sponsorem została grupa kompanii „GazUkraina”Ярославский: Я слагаю с себя полномочия президента „Металлиста” – UA-Футбол.. 7 lutego 2013 roku na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy klubu Metalist obrano nowego Prezesa klubu – Pana Serhija KurczenkaСергей Курченко официально стал президентом ФК „Металлист” – UA-Футбол.. Sezon 2012/13 był najlepszy w historii. Klub zdobył wicemistrzostwo Ukrainy, rozdzielając tym samym w tabeli dwa największe kluby tego kraju Szachtar Donieck i Dynamo Kijów co dało im prawo udziału w eliminacjach do Ligi Mistrzów UEFA. Jednak okazało się, że klub został zamieszany w aferę korupcyjną. Chodziło o mecz przeciwko zespołowi Karpaty Lwów w kwietniu 2008 roku. W związku z tym UEFA 14 sierpnia 2013 podjęła decyzję o wykluczeniu Metalistu Charków z eliminacji Ligi Mistrzów. W związku z powyższym klub odwołał się od decyzji do Sportowego Sądu Arbitrażowego przy Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim, jednak odwołanie zostało odrzucone 16 sierpnia 2013. Dodatkowo klub został pozbawiony 3. miejsca w mistrzostwach Ukrainy w sezonie 2007/2008.

Po zakończeniu sezonu 2015/16 klub ogłosił o bankructwie i został wyłączony z rozgrywek zawodowych. Został pozbawiony statusu zawodowego latem 2016 roku z powodu ogromnego długu wynikającego z niechęci właściciela Serhija Kurczenki do dalszego utrzymywania Metalista i jego odmowy sprzedaży klubu innym potencjalnym inwestorom. Jednak już wkrótce, w lipcu 2016 został utworzony przez przedstawicieli Serhija Kurczenki nowy klub z nazwą SK Metalist, który zgłosił się do amatorskich mistrzostw obwodu charkowskiegoКутєпов: Головним тренером СК Металіст буде Юрій Рудинський – UA-Футбол.. Zajął ostatnie miejsce w tabeli końcowej. W 2017 roku SK Metalist nie brał udziału w żadnych oficjalnych rozgrywkach piłkarskich i de facto przestał istnieć.

Wcześniej, 17 lipca 2016 powstał nowy klub, który został nazwany jako Metalist 1925 CharkówСтали известны учредители нового "Металлиста" – харьковские новости Status quo. i zgłosił się do amatorskich mistrzostw UkrainyХарківський Металіст 1925 зіграє в аматорському чемпіонаті України – UA-Футбол.. Po zdobyciu wicemistrzostwa Ukrainy wśród amatorów latem 2017 został włączony do Drugiej Ligi.

Sukcesy Trofea międzynarodowe

Trofea krajowe Ukraina

ZSRR

*został pozbawiony 3. miejsca zgodnie z decyzją Sportowego Sądu Arbitrażowego w Lozannie od 2.08.2013Лозанна вынесла вердикт по матчу „Карпаты” – „Металлист” – UA-Футбол..

Inne trofea Memoriał Achmata Kadyrowa: zdobywca (1x): 2012

Stadion Od 1926 roku klub rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Metalist (do 1967 nazywał się Traktor, a potem Dzierżyniec), który po rekonstrukcji na Euro 2012 może pomieścić 38 633 widzów i ma wymiary 105 × 68 metrów.

Piłkarze

Trenerzy

1925–1938: Wołodymyr Wacek 1938–1941: Kostiantyn Demczenko 1941–1945: Kostiantyn Us 1946–1948: Adam Bem 1949–1955: Mykoła Usykow 1956: Ołeksandr Szewcow 1957–1958: Iwan Zołotuchin 1959: Witalij Zub 1960–1961: Ołeksandr Ponomariow 1962–0?.1962: Witalij Zub 1962–08.1963: Wiktor Żylin 08.08.1963–1964: Wiktor Nowikow 1965–07.1966: Jewgienij Jelisiejew 08.1966–1971: Wiktor Kanewski 1972–0?.1972: Wiktor Tierientjew 0?.1972–0?.1972: Witalij Zub 0?.1972–1973: Jurij Wojnow 1974–08.1974: Mykoła Korolow 08.1974–0?.1975: Witalij Zub 0?.1975–0?.1976: Oleg Oszenkow 0?.1976–1976: Adolf Poskotin 1977–1988: Jewhen Łemeszko 1989–11.1992: // Łeonid Tkaczenko 01.1993–05.1993: Wiktor Aristow 06.1993: Siergiej Docenko 08.1993–11.1993: Jewhen Łemeszko 11.1993–04.1994: Ołeksandr Dowbij 05.1994–11.1995: Wiktor Kamarzajew 03.1996–08.1996: Wiktor Udowenko 08.1996–06.2000: Mychajło Fomenko 07.2000–12.2000: / Łeonid Tkaczenko 03.2001–06.2001: Witalij Szałyczew 06.2001: Wiktor Udowenko (p.o.) 07.2001–10.2002: Mychajło Fomenko 11.2002–05.2003: Wałentyn Kriaczko 05.2003–06.2003: Mychajło Fomenko 07.2003–12.2004: Hennadij Łytowczenko 01.2005–06.2005: Ołeksandr Zawarow 07.2005–24.02.2014: Myron Markewicz 24.02.2014–18.05.2014: Ihor Rachajew (p.o.) 18.05.2014–04.06.2015: Ihor Rachajew 04.06.2015–18.04.2016: Ołeksandr Sewidow 18.04.2016–14.05.2016: Ołeksandr Pryzetko

Statystyki Jubileuszowe bramki w Wyszczej Lidze Ukrainy 1-a – 7 marca 1992 Ołeksandr Pryzetko, Dynamo Kijów – Metalist Charków 2:1 100-a – 10 kwietnia 1999 Jan Szkolnykow, Prykarpattia Iwano-Frankowsk – Metalist Charków 1:2 200-a – 8 kwietnia 2002 Wołodymyr Macihura, Metalist Charków – Metałurh Mariupol 2:2 300-a – 10 września 2006 Serhij Danyłowski, Metalist Charków – Czornomoreć Odessa 4:0 400-a – 18 października 2008 Jajá, Metalist Charków – Arsenał Kijów 3:1 500-a – 24 października 2010 Denys Olijnyk, Illicziweć Mariupol – Metalist Charków 1:4UA-Футбол. Carpe diem. „Металлист” забил 500-й гол в элитном дивизионе.

Zobacz też Parowiznyk Charków Metalist-2 Charków

Europejskie puchary

Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie 1988/89 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Borac Banja Luka 4–0 0–2 4–2 2R Roda JC 0–0 0–1 0–1 2007/08 Puchar UEFA 1R Everton 2–3 1–1 3–4 2008/09 Puchar UEFA 1R Beşiktaş JK 4–1 0–1 4–2 Grupa B Hertha BSC 0–0 1. miejsce Galatasaray SK 1–0 Olympiakos SFP 1–0 SL Benfica 1–0 1/16 UC Sampdoria 2–0 1–0 3–0 1/8 Dynamo Kijów 3–2 0–1 3–3, w. 2009/10 Liga Europy 3Q HNK Rijeka 2–0 2–1 4–1 PO Sturm Graz 0–1 1–1 1–2 2010/11 Liga Europy PO Omonia Nikozja 2–2 1–0 3–2 Grupa I PSV Eindhoven 0–2 0–0 2. miejsce UC Sampdoria 2–1 0–0 Debrecen 2–1 5–0 1/16 Bayer 04 Leverkusen 0–4 0–2 0–6 2011/12 Liga Europy PO FC Sochaux-Montbéliard 0–0 4–0 4–0 Grupa G AZ Alkmaar 1–1 1–1 1. miejsce Austria Wiedeń 4–1 2–1 Malmö FF 3–1 4–1 1/16 Red Bull Salzburg 4–0 4–1 8–1 1/8 Olympiakos SFP 0–1 2–1 2–2, w. 1/4 Sporting CP 1–1 1–2 2–3 2012/13 Liga Europy PO Dinamo Bukareszt 2–1 2–0 4–1 Grupa K Bayer 04 Leverkusen 2–0 0–0 1. miejsce Rosenborg 3–1 2–1 Rapid Wiedeń 2–0 0–1 1/16 Newcastle United 0–1 0–0 0–1 2013/14 Liga Mistrzów 3Q PAOK FC 1–1 2–0 3–1 PO FC Schalke 04 walkowerMetalist Charków został wykluczony z rozgrywek za ustawianie meczów w sezonie 2007/08. 2014/15 Liga Europy PO Ruch Chorzów 0–0 1–0 1–0 Grupa L Legia Warszawa 0–1 1–2 4. miejsce Trabzonspor 1–2 1–3 Lokeren 0–1 0–1

Przypisy

Bibliografia

Oficjalna strona klubu Strona statystyczna klubu

Metalist Charków w bazie Foot.dk

Wyniki meczów klubu w bazie RSSSF

Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1925 Kategoria:Kluby piłkarskie rozwiązane w 2016 Kategoria:Kluby piłkarskie w Charkowie