mały|240px|Grób Romana Ropka i jego żony Danuty na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Roman Ropek (ur. 1 marca 1923 w Dolinie, zm. 1 sierpnia 2007) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys Syn Jana, kolejarza i kierownika pociągu oraz Marii z Hoszowskich. Do 1939 skończył 4 klasy II Gimnazjum Ogólnokształcącego im. Józefa Piłsudskiego w Stanisławowie, a po zajęciu wschodnich terenów Polski przez ZSRR we wrześniu 1939 uczył się w tak zwanej sowieckiej „dziesięciolatce”, którą ukończył w 1941 roku.

Od sierpnia 1944 w Wojsku Polskim jako kursant Podoficerskiej Szkoły Saperów. W maju 1945 skończył Oficerską Szkołę Broni Pancernej w Chełmie i został promowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów wojsk pancernych. Po promocji pozostał w szkole, którą później przeniesiono do Modlina i Poznania, jako dowódca plutonu szkolnego. W listopadzie 1947 został dowódcą kompanii szkolnej. Od października 1949 do stycznia 1950 był słychaczem kursu dla dowódców batalionu i po jego ukończeniu pełnił służbę w sztabie 10 Dywizji Pancernej w Opolu na stanowisku pomocnika szefa wydziału I. W październiku 1950 został szefem sztabu batalionu w 2 Pułku Czołgów w Opolu, a w lipcu 1951 oficerem operacyjnym w sztabie tego pułku. Od lipca 1952 w Dowództwie Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych w Warszawie na stanowisku starszego pomocnika szefa wydziału, a od października 1955 szef wydziału szkół i kursów w tym dowództwie. W latach 1957–1960 był słuchaczem Fakultetu Ogólnowojskowego w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. Od 1960 kierował wydziałami i oddziałami w pionie organiacyjnym Sztabu Generalnego WP. Był kolejno starszym pomocnikiem szefa wydziału I w Oddziale II Zarządu VI Organizacyjnego (1960-1961), szefem wydziału I organizacji wojska w Oddziale I Zarządu VI Organizacyjnego (1961-1966), zastępcą szefa Zespołu Struktur Organizacyjnych w tym Zarządzie (1966-1968), szefem Oddziału I w Zarządzie Organizacyjnym (1968-1970), zastępcą szefa Zarządu Organizacyjnego (1970-1983) i szefem Zarządu Organizacyjnego Sztabu Generalnego WP (1983-1989)

10 października 1977 minister obrony narodowej wyróżnił go wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich”Rozkaz Nr 13/MON ministra obrony narodowej z 10 października 1977 w sprawie wyróżnienia wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich” w: Dziennik Rozkazów MON z 1977 r., Nr 12, poz. 70..

We wrześniu 1983 awansował na generała brygady. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL, profesor Henryk Jabłoński w obecności I sekretarza KC PZPR gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego. 9 stycznia 1989 na podstawie rozkazu personalnego MON zakończył zawodową służbę wojskową i został przeniesiony w stan spoczynku, pożegnany uprzednio przez ministra obrony narodowej generała armii Floriana Siwickiego i szefa Sztabu Generalnego WP gen. broni Józefa Użyckiego.

Mieszkał w Warszawie. Żonaty z Danutą Barbarą Widacką-Ropek (1925-2001). Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B2-12-29)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.

Awanse W trakcie wieloletniej służby w Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 320-321: podporucznik - 1945 porucznik - 1946 kapitan - 1948 major - 1952 podpułkownik - 1955 pułkownik - 1969 generał brygady - 1983

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1984) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1968) Złoty Krzyż Zasługi (1963) Srebrny Krzyż Zasługi (1947) Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1968) Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1974) Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal jubileuszowy 60-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ZSRR, 1979)Uroczystości w jednostkach i garnizonach, "Żołnierz Wolności", nr 42, 22 lutego 1979, s. 2. Medal „Za umacnianie braterstwa broni” (ZSRR, 1984)Radzieckie odznaczenia dla generałów i oficerów WP /w/ Trybuna Robotnicza, nr 243, 11 października 1984, s. 5

Przypisy

Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, t. III: M-S, Toruń 2010, s. 320-321.

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za umacnianie braterstwa broni” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Wyróżnieni wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1972–1989) Kategoria:Zmarli w 2007