Ignacy Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. w 1744, zm. 27 maja 1818 w Łaganowie) – polski ziemianin, sędzia ziemski w Krakowie, senator kasztelan Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Po studiach na Akademii Krakowskiej brał udział w elekcji Stanisława Poniatowskiego (1764). W 1782 roku został cześnikiem krakowskim, a od 1784 roku był krakowskim sędzią ziemskim. W 1786 roku został posłem na sejm z województwa krakowskiego.
W 1794 roku podpisał akt powstania, jednak odmówił Naczelnikowi Kościuszce zorganizowania działań wojennych w Sandomierskiem i przyjęcia funkcji generała ziemskiego. W czasie powstania był przewodniczącym powołanego przez Kościuszkę Sądu Kryminalnego.
W 1809 roku został prezesem Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Od 1810 roku posiadał tytuł senatora kasztelana. Członek deputacji Rady Generalnej Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego do Napoleona w 1812 rokuDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 9, s. 71.. Od 1813 roku był prezesem Komisji do Administracji Lazaretowej, opiekującej się weteranami wojen napoleońskich.
Od 1772 roku był właścicielem dóbr w Łaganowie, Jazdowiczkach, znacznej części powiatu proszowickiego, Kaliny Zarzecznej. Znaczna część tego majątku została przejęta za długi przez Ignacego Fleszyńskiego. Portret olejny Ignacego Stadnickiego pędzla Reichana znajdował się przed I wojną światową w dworku Stanisławy Tarnawieckiej w Bykowcach"Portret Ignacego Stadnickiego (ol., sygn., Bibl. PAN Kraków), Marcela Tarnowieckiego i jego żony, baronówny Wetzlar (ol., oba w 1912 wł. St. Tarnowieckiej w Bykowcach)" Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających: malarze, rzeźbiarze, graficy, Tom 8, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 01.01.2007 - 8, Jolanta Maurin Białostocka.
Życie rodzinne Był synem Józefa Stadnickiego i Marcjanny Marianny Starza-Morskiej h. Klamry. Miał rodzeństwo: Antoniego Walentego, burgrabię krakowskiego, kawalera Orderu św. Stanisława Piotra, starostę cieszkowskiego, kawalera Orderu św. Stanisława Dominika Feliksa, kawalera Orderu św. Stanisława Michała Mateusza (w zakonie Konstantego), koadiutora łucko-ostrogskiego.
Ożenił się z Katarzyną Niemirycz.
Odznaczenia Order Świętego Stanisława (1783) Order Orła Białego (1787)
Przypisy
Bibliografia
www.sejm-wielki.pl
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Cześnicy krakowscy Kategoria:Członkowie deputacji Rady Generalnej Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego do Napoleona 1812 Kategoria:Członkowie władz sądowniczych powstania kościuszkowskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy wolnomularze Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo krakowskie) Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1786 Kategoria:Senatorowie-kasztelanowie Księstwa Warszawskiego Kategoria:Senatorowie-kasztelanowie Królestwa Kongresowego Kategoria:Sędziowie ziemscy krakowscy Ignacy Stadnicki Kategoria:Urodzeni w 1744 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1818