Filip Springer (ur. 6 czerwca 1982 w Poznaniu) – polski reportażysta i fotoreporter.

Życiorys Ukończył Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (archeologia z antropologią kulturową). W 2004 pracował dla Polskiej Agencji Fotografów Forum. Współpracował z dziennikami „Głos Wielkopolski” i „Gazeta Poznańska”, publikował m.in. w tygodnikach „Polityka”, „Przekrój”, „Duży Format”, a także miesięczniku „Vogue”. Jest stałym współpracownikiem miesięcznika „Pismo”, dla którego pisze reportaże w ramach cyklu klimatycznego, oraz miesięcznika „Znak”, dla którego pisze felietony. Został stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz programu „Młoda Polska” Narodowego Centrum Kultury.

Był instruktorem ZHP w stopniu przewodnika, pełnił funkcję m.in. drużynowego 79 Poznańskiej Drużyny Harcerskiej „Wilki”, w harcerstwie spędził ponad dwadzieścia lat. Służbę zakończył jako redaktor naczelny magazynu wędrowniczego „Na Tropie”.

Jego debiut literacki (reportaż Miedzianka. Historia znikania) znalazł się w finale Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za Reportaż Literacki 2011, w finale Nagrody Literackiej „Nike” 2012 oraz był nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia 2012. Kolejny reportaż Springera – Źle urodzone – wybrano do Plebiscytu 2012 w Radiowym Domu Kultury w Programie 3 Polskiego Radia w kategorii „Książka roku”. W 2013 został nagrodzony Medalem Młodej Sztuki. W 2016 otrzymał Śląski Wawrzyn Literacki za książkę „13 pięter”.

Jest także autorem fotoreportaży: Miało być ładnie; Płacz nad rozlanym miastem (2009); Nie ma jeziora (2010), a także podkastów Umiar oraz Nie wiem na platformie Audioteki.

Mieszka i pracuje w Warszawie. Współpracuje z Instytutem Reportażu, przy którym założył wraz z Julią Fiedorczuk pierwszą w Polsce Szkołę Ekopoetyki.

W 2026 roku został redaktorem naczelnym magazynu dla ojców Fathers.

Życie prywatne Jego żoną jest Julianna Jonek-Springer, redaktorka naczelna wydawnictwa Dowody. Mają syna Kazika i córkę Krysię.

Twórczość 2011: Miedzianka. Historia znikania (Wydawnictwo Czarne). Miedzianka Příběh zániku (Absynt, 2017). History of a disappearance the story of a forgotten polish town / Miedzianka (2017) 2012: Źle urodzone. Reportaże o architekturze PRL-u (Karakter) 2013: Zaczyn. O Zofii i Oskarze Hansenach (Karakter) 2013: Wanna z kolumnadą. Reportaże o polskiej przestrzeni (Czarne) 2015: 13 pięter (Czarne) 2016: Księga zachwytów (Agora) 2016: Miasto Archipelag. Polska mniejszych miast (Karakter) 2019: Dwunaste: Nie myśl, że uciekniesz (Czarne) 2023: Mein Gott, jak pięknie (Karakter) 2024: Szara godzina. Czas na nową architekturę (Karakter)

Książki Miedzianka. Historia znikania została przetłumaczona na język angielski, niemiecki, czeski, węgierski i chiński. Książka Źle urodzone. Reportaże o architekturze PRL została przetłumaczona na język niemiecki.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Podcast: Filip Springer - Architekci znowu są potrzebni. "Szara godzina. Czas na nową Architekturę" (YouTube) Filip Springer: katastrofa klimatyczna to fakt, przestałem latać samolotami | Imponderabilia #56 (YouTube) Leica Stories - Filip Springer (YouTube) Filip Springer, "Mein Gott, jak pięknie" Filip Springer, „Miedzianka. Historia znikania”

Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Polscy reportażyści Kategoria:Laureaci Medalu Młodej Sztuki Kategoria:Urodzeni w 1982 Kategoria:Polscy fotoreporterzy Kategoria:Instruktorzy harcerscy