Domagoj (zm. 876) – kniaź Chorwacji i Dalmacji w latach 864–876. Protoplasta linii Domagojewiczów.
thumb|350px|left
Życiorys Przypuszczalnie Domagoj był jednym z możnych chorwackich. Władzę zyskał w wyniku wojny domowej. Trudnił się korsarstwem, napadając na miasta frankijskie i bizantyjskie. W 865 roku został zmuszony do podpisania traktatu z Wenecją, gwarantującego jej statkom bezpieczeństwo na Adriatyku, jednak go nie przestrzegał. W 866 roku przy wsparciu Bizantyjczyków odparł inwazję arabską. W 871 wsparł czynnie Franków w wojnie z Arabami, w międzyczasie Wenecja zaatakowała Chorwację. W 874 papież Jan VIII interweniował w konflikt wenecjańsko-chorwacki, stanąwszy po stronie Wenecji (Domagoj jako chrześcijanin winien powstrzymywać się i swoich podwładnych od rozbojów morskich).
Po śmierci Ludwika Niemieckiego kniaź postanowił uniezależnić się od władzy frankijskiej. Pierwsze działania zostały podjęte, jednak realizacja planu została przerwana przez śmierć Domagoja. Próbę kontynuacji planu podjął nieznany z imienia władca (zapewne syn zmarłego). Armia chorwacka przegrała z Wenecjanami i wschodnimi Frankami, co wykorzystał Zdesław – zbieg z czasów wojny domowej. Dzięki poparciu cesarza Bazylego I Zdesław został wybrany na następcę Domagoja.
W kronikach weneckich opisywano go jako najgorszego księcia Słowian (łac. pessimus dux Sclavorum), w kronikach papieskich jako sławnego księcia (łac. glourisus dux) lub jako księcia Sklavii (łac. dux Sclavorum).
Przypisy
Bibliografia Nada Klaic, Povijest Hrvata u ranom srednjem vijeku, Zagrzeb 1975.
Kategoria:Zmarli w 876 Kategoria:Władcy Chorwacji Kategoria:Prasłowianie