Tomasz Umiński (ur. 7 września 1931 w Warszawie) – polski zoolog, uczestnik opozycji demokratycznej w PRL.
Życiorys W 1950 roku ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Ukończył studia na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego (wówczas Wydział Biologii i Nauk o Ziemi). Od 1955 roku do 2001 roku pracował na Wydziale Biologii UW jako nauczyciel akademicki. Od 1993 roku profesor nadzwyczajny tej uczelniTomasz Umiński, Życiorys, 26 stycznia 2010, maszynopis niepublikowany, do użytku wewnętrznego Szkoły Wyższej Przymierza Rodzin.. W latach 2001–2011 był wykładowcą Szkoły Wyższej Przymierza Rodzin w Warszawie, dla której stworzył także pracownię przyrodniczą oraz arboretum.
Jest autorem książek naukowych i podręczników szkolnych, między innymi: Zwierzęta i kontynenty, Zwierzęta i oceany, Ekologia, środowisko, przyroda; Życie naszej ziemi. Pełnił funkcję konsultanta redakcji naczelnej Nowej encyklopedii powszechnej PWN (1996) oraz konsultanta zoologicznego polskiej edycji czasopisma „National Geographic”.
W 1957 roku podczas wyprawy Warszawskiego Klubu Speleologicznego do jaskini Ptica Dupka w Bułgarii odkrył nowy gatunek ślimaka: Lindbergia (Spinophallus) umińskii RIEDEL 1960A. Riedel, Die Gattung Lindbergia Riedel (Gastropoda, Zonitidae) nebst Angaben über Vitrea illyrica, „Annales Zoologici”, Polska Akademia Nauk, Instytut Zoologiczny, Warszawa 1960, s. 339.
W latach 1959–1960 uczestniczył jako kierownik naukowy w wyprawie jachtu Dar Opola na Morze CzerwoneBolesław Kowalski, Wyprawa „Koral”, Wydawnictwo Morskie, Gdynia 1962.Jerzy Knabe, Dar Opola na Morzu Czerwonym, „Żagle” 2010 nr 2, zob. też: https://web.archive.org/web/20100813165538/http://www.zagle.com.pl/artykul/czytaj/dar-opola-na-morzy-czerwonym,8711/.. Podczas prac prowadzonych na wyspach Archipelagu Dahlak odkrył nowy gatunek ślimaka Cerithidea dahlakensis, który po przekazaniu do Muzeum Historii Naturalnej w Londynie został opisany przez brytyjskiego malakologa H.E.J. BiggsaH.E.J. Biggs, Mollusca from the Dahlak Archipelago, Red Sea, „Journal of Conchology” 1965 nr 25, s. 337–341..
W latach 1976–1989 uczestniczył w działaniach opozycji demokratycznej. Od 13 grudnia 1981 roku do 11 lipca 1982 roku był internowany kolejno w Białołęce, Jaworzu i Darłówku. W 2010 roku został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski., a w 2019 roku przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzyżem Wolności i Solidarności.
Publikacje (wybór) Zwierzęta i kontynenty: zoogeografia popularna (Warszawa 1968) Zwierzęta i oceany: popularna zoogeografia wód morskich (Warszawa 1976) Ekologia, środowisko, przyroda: podręcznik dla szkół średnich (Warszawa 1995) Życie naszej ziemi (Warszawa 1998) Zwierzęta ziemi (tom XIII Wielkiej encyklopedii geografii świata, Poznań 1998)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Działacze opozycji w PRL Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Polscy zoolodzy Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego