Aleksander Dalewski herbu Krucini (ur. 12 stycznia 1827 w Kunkułce (powiat lidzki), zm. 14 kwietnia 1862 w Wilnie) – polski działacz patriotyczny, konspirator w Wilnie, zesłaniec.
Życiorys Uczył się w wileńskiej szkole powiatowej, a później w gimnazjum w Wilnie (1844–1846), którego nie ukończył. Pracował jako nauczyciel. Wraz z bratem Franciszkiem stworzył w 1846 roku tajną organizację młodzieży polskiej w Wilnie o nazwie „Związek Bratni” (tzw. „spisek braci Dalewskich”). W 1849 roku został aresztowany i osadzony w więzieniu podominikańskim w Wilnie, a następnie skazany na 10 lat ciężkich robót. Odbywał katorgę w Nerczyńsku. W 1858 roku wrócił do Wilna na mocy amnestii. thumb|230px|Grobowiec Aleksandra Dalewskiego na Cmentarzu na Rossie Został pochowany na Cmentarzu na Rossie w Wilnie.
Rodzina Ojciec Aleksandra, Dominik Antoni Dalewski był dwukrotnie żonaty. Córką Dominika z pierwszego małżeństwa była Apolonia Dalewska, późniejsza żona Zygmunta Sierakowskiego.
Aleksander Dalewski był synem Dominika Antoniego i drugiej jego żony, Dominiki z Narkiewiczów. Był jednym z ośmiorga ich dzieci. Jego rodzeństwo z tego małżeństwa to: Franciszek (1825–1904) Tekla, późniejsza żona Ludwika Jenikego (1818–1903) Konstanty (1835–1871) Tytus (1841–1864) Zuzanna Ksawera (1845–1900) Józefa.
Przypisy
Bibliografia
Aleksander Dalewski Kategoria:Działacze polistopadowych organizacji rewolucyjnych i niepodległościowych Kategoria:Ludzie związani z Wilnem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Rossie w Wilnie Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1862