thumb|Logo CGIL Włoska Powszechna Konfederacja Pracy (wł. Confederazione Generale Italiana del Lavoro, CGIL) – włoska federacja związków zawodowych, najliczniejsza centrala związkowa we Włoszech.
CGIL powstała w 1944 w Rzymie jako krajowa federacja pracowników mająca zastąpić organizacje związkowe działające w reżimie faszystowskim. Wśród założycieli znaleźli się przedstawiciele komunistów, socjalistów i chrześcijańskich demokratów. W zamierzeniach konfederacja miała być podstawową i niezależną od partii politycznych centralą związkową. W ciągu kilku pierwszych lat została jednak zdominowana przez komunistów. W 1950 chrześcijańscy demokraci powołali Włoską Konfederację Pracowniczych Związków Zawodowych (CISL), a socjaliści i republikanie – Włoską Unię Pracy (UIL).
Włoska Powszechna Konfederacja Pracy blisko współpracowała z Włoską Partią Komunistyczną, uzyskała członkostwo w Światowej Federacji Związków Zawodowych. Pozostaje jednocześnie najliczniejszą centralą związkową, aktywną w środowiskach pracowników przemysłu ciężkiego i pracowników zatrudnionych w rolnictwie. Liczba członków skupionych w niej organizacji szacowana jest na 5 milionów, CGIL w 2011 swój stan członkowski określiła na 5,76 miliona osób.
Sekretarze generalni 1944–1957: Giuseppe Di Vittorio 1957–1970: Agostino Novella 1970–1986: Luciano Lama 1986–1988: Antonio Pizzinato 1988–1994: Bruno Trentin 1994–2002: Sergio Cofferati 2002–2010: Guglielmo Epifani 2010–2019: Susanna Camusso od 2019: Maurizio Landini
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoskie związki zawodowe Kategoria:Centrale związkowe