Philipp Aschenwald (ur. 12 listopada 1995 w Hall in Tirol) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Mayerhofen. Trzykrotny srebrny medalista drużynowy mistrzostw świata (2019 i 2021). Drużynowy brązowy medalista mistrzostw świata juniorów (2015). Medalista mistrzostw kraju.
Syn Hansjörga Aschenwalda, medalisty zimowych igrzysk olimpijskich w kombinacji norweskiej.
Przebieg kariery W zawodach FIS Cup zadebiutował 19 lutego 2011 w Ramsau, zajmując 36. miejsce. Pierwsze punkty, po zajęciu 17. miejsca, zdobył 14 stycznia 2012 w Predazzo. Wystąpił w Mistrzostwach Świata Juniorów 2013 w Libercu. Zajął 19. miejsce indywidualnie i 4. drużynowo. W lutym 2013 w Iron Mountain zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym. W pierwszym starcie zajął 12. miejsce.
Wystąpił w konkursach skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2015. Zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym, w którym reprezentował Austrię wraz z Eliasem Tollingerem, Patrickiem Streitlerem i Simonem Greidererem. Indywidualnie zajął 18. miejsce.
6 stycznia 2016 w Bischofshofen zadebiutował w konkursie Pucharu Świata, równocześnie zdobywając pierwsze punkty cyklu dzięki zajęciu 29. miejsca. W kolejnych tygodniach regularnie startował w zawodach PŚ. 21 lutego w Kuopio po pierwszej serii zajmował 4. miejsce, ostatecznie jednak zakończył konkurs na 24. pozycji. Najwyżej w sezonie sklasyfikowany został dwa dni później na tej samej skoczni, zajmując 13. miejsce. W sezonie 2015/2016 dwukrotnie stawał też na podium zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego, a trzykrotnie – w ramach zimowej edycji tego cyklu.
W październiku 2016 zajął 10. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Hinzenbach. Zimą 2016/17 startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, raz zajmując 3. miejsce.
Przez większość sezonu 2017/2018 występował w Pucharze Kontynentalnym, czterokrotnie stając na podium. W marcu znalazł się w składzie reprezentacji Austrii na zawody Pucharu Świata. Zdobył punkty w dwóch konkursach, w tym za 11. miejsce, które zajął w otwierających Raw Air 2018 zawodach w Oslo.
Zwyciężył w klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2018. W poszczególnych konkursach cyklu sześciokrotnie zwyciężył, raz był drugi i raz trzeci. Od początku Pucharu Świata 2018/2019 regularnie startował w cyklu, w pierwszej połowie sezonu rzadko zdobywając punkty. 2 lutego 2019 w Oberstdorfie zajął 7. miejsce, po raz pierwszy kończąc zawody najwyższej rangi w pierwszej dziesiątce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Indywidualnie był 13. na skoczni dużej i 4. na normalnej, natomiast w drużynie zdobył srebrne medale, zarówno w konkursie mężczyzn wraz z Michaelem Hayböckiem, Danielem Huberem i Stefanem Kraftem, jak i w zespole mieszanym z Evą Pinkelnig, Danielą Iraschko-Stolz i Kraftem. W ramach Raw Air 2019 zajął m.in. 4. pozycję w Oslo i 9. w Lillehammer. Sezon zakończył na 26. miejscu klasyfikacji generalnej Pucharu Świata z 247 punktami.
W ramach Letniego Grand Prix 2019 raz zajął miejsce w pierwszej trójce, kończąc na 2. pozycji zawody w Hinzenbach. W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty. 30 listopada 2019 po raz pierwszy w karierze zajął miejsce na podium zawodów indywidualnych Pucharu Świata, kończąc konkurs w Ruce na 2. lokacie. W kolejnych zawodach, 7 grudnia w Niżnym Tagile zajął 3. pozycję. W dalszej części sezonu zajmował głównie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce; w styczniu 2020 najwyżej sklasyfikowany był na 9., w lutym na 7., a w marcu na 6. miejscu. Sezon zakończył na 10. pozycji w klasyfikacji generalnej z 622 punktami.
W ramach Letniego Grand Prix 2020 konkursy w Wiśle kończył na 9. i 6. miejscu. W sezonie 2020/2021 Pucharu Świata najczęściej zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany w zawodach indywidualnych był na 6. pozycji, w konkursie w Garmisch-Partenkirchen w ramach 69. Turnieju Czterech Skoczni. W klasyfikacji generalnej cykl ukończył na 21. miejscu z 265 punktami. W trakcie sezonu wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020, na których zajął 18. miejsce indywidualnie oraz 6. w drużynie, a także na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, na których w konkursach indywidualnych był 12. na skoczni normalnej i 11. na dużej, zaś w drużynie męskiej, wraz z Janem Hörlem, Danielem Huberem i Stefanem Kraftem, zdobył srebrny medal.
W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata zajmował głównie miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany indywidualnie był na 5. pozycji, 8 stycznia 2022 w Bischofshofen. W drugiej połowie sezonu startował również w Pucharze Kontynentalnym. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata znalazł się na 28. miejscu z 220 punktami.
Raz stanął na podium Letniego Pucharu Kontynentalnego 2022, zajmując 2. miejsce w Stams. Puchar Świata 2022/2023 rozpoczął od 8. miejsca w Wiśle, które okazało się jego najlepszym występem w sezonie. W kolejnych tygodniach zajmował głównie miejsca w trzeciej dziesiątce i po zakończeniu 71. Turnieju Czterech Skoczni stracił stałe miejsce w austriackiej kadrze na zawody najwyższej rangi. W dalszej części sezonu startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, w którym dwukrotnie zwyciężył i raz zajął 2. miejsce. Na przełomie stycznia i lutego 2023 występował w Pucharze Świata, zajmując m.in. 10. pozycję w słabo obsadzonych zawodach w Râșnovie. Cykl ukończył na 34. miejscu w klasyfikacji generalnej ze 168 punktami.
5 lipca 2023 w wyniku upadku podczas treningu na skoczni Bergisel w Innsbrucku zerwał więzadło krzyżowe przednie, tylne oraz łąkotkę boczną w lewym kolanie. Przeszedł operację i w sezonie 2023/2024 nie występował w zawodach międzynarodowych. W sierpniu 2024 powrócił do treningów na skoczni, ale nie wznowił startów w zawodach. W styczniu 2025 poddał się kolejnej operacji kontuzjowanego kolana.
W listopadzie 2025 wznowił treningi na skoczni. 24 stycznia 2026 po blisko trzyletniej przerwie powrócił do startów w zawodach międzynarodowych, zajmując 9. miejsce w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Eisenerz, a dzień później na tej samej skoczni odniósł zwycięstwo. W dalszej części sezonu 2025/2026 cyklu najwyżej sklasyfikowany był na 4. lokacie.
Stawał na podium mistrzostw Austrii. Indywidualnie na skoczni dużej w 2018 zdobył brązowy medal, a w 2020 zwyciężył, a w drużynie w 2012 zajął 2. miejsce, reprezentując drugi skład Tyrolu.
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2019 Seefeld/Innsbruck–13. miejsce (K-120), 4. miejsce (K-99)2021 Oberstdorf–12. miejsce (K-95), 11. miejsce (K-120)
Drużynowo 2019 Seefeld/Innsbruck–srebrny medal (K-120), srebrny medal (drużyna mieszana/K-99)2021 Oberstdorf–srebrny medal (K-120)Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Jan Hörl, Daniel Huber, Stefan Kraft
Starty P. Aschenwalda na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca13.23 lutego2019 InnsbruckBergiselK-120HS-130indywid.120,0 m126,0 m239,9 pkt39,5 pktMarkus Eisenbichler2.24 lutego2019 InnsbruckBergiselK-120HS-130druż.117,0 m118,0 m930,9 pkt (216,6 pkt)56,6 pktNiemcy4.1 marca2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109indywid.91,0 m103,5 m214,5 pkt3,8 pktDawid Kubacki2.2 marca2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109druż. mix.110,0 m101,0 m989,9 pkt (248,6 pkt)22,3 pktNiemcy12.27 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106indywid.100,0 m98,0 m250,0 pkt18,8 pktPiotr Żyła11.5 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.123,5 m130,0 m243,6 pkt32,9 pktStefan Kraft2.6 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137druż.138,5 m136,0 m1035,5 pkt (275,0 pkt)11,1 pktNiemcy
Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2020 Planica–18. miejsce
Drużynowo 2020 Planica–6. miejsceSkład zespołu: Philipp Aschenwald, Gregor Schlierenzauer, Timon-Pascal Kahofer, Michael Hayböck
Starty P. Aschenwalda na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca18.11–12 grudnia2020 PlanicaLetalnicaK-200HS-240indywid.201,5 m218,0 m200,5 m203,0 m719,7 pkt157,5 pktKarl Geiger6.13 grudnia2020 PlanicaLetalnicaK-200HS-240druż.206,5 m216,5 m 1422,1 pkt (381,5 pkt)305,6 pktNorwegia
Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 2013 Liberec–19. miejsce2015 Ałmaty–18. miejsce
Drużynowo 2013 Liberec–4. miejsce2015 Ałmaty–brązowy medal
Starty P. Aschenwalda na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca19.24 stycznia2013 LiberecJeštědK-90HS-100indywid.91,5 m93,0 m232,5 pkt51,0 pktJaka Hvala4.26 stycznia2013 LiberecJeštědK-90HS-100druż.101,5 m102,0 m1034,0 pkt (278,5 pkt)119,5 pktSłowenia18.5 lutego2015 AłmatyGornyj GigantK-95HS-106indywid.96,0 m95,0 m241,8 pkt28,1 pktJohann André Forfang3.7 lutego2015 AłmatyGornyj GigantK-95HS-106druż.96,0 m93,0 m837,4 pkt (201,0 pkt)55,9 pktNorwegia
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2015/201644.2017/201846.2018/201926.2019/202010.2020/202121.2021/202228.2022/202334.
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca1.30 listopada2019 RukaRukatunturiK-120HS-142129,0 m143,0 m279,4 pkt2.9,2 pktDaniel-André Tande2.7 grudnia2019 Niżny TagiłAistK-120HS-134129,0 m129,0 m249,4 pkt3.2,2 pktYukiya Satō
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata