Tadeusz Maj (ur. 19 kwietnia 1916 w Strzelcach Małych, zm. 10 listopada 2013 w Chicago) – plutonowy radiooperator Polskich Sił Powietrznych, weteran kampanii wrześniowej i walk o Tobruk, przewodniczący Stowarzyszenia Lotników Polskich w USA i Kanadzie.

Życiorys Przyszedł na świat 19 kwietnia 1916 roku w Strzelcach Małych w dzisiejszym powiecie brzeskim jako syn Wojciecha i Marii z domu Drabik.

W 1934 w wieku osiemnastu lat zgłosił się do służby wojskowej, trafił do Korpusu Ochrony Pogranicza. Od grudnia 1936 roku był dowódcą strażnicy KOP „Stajki” na trójstyku Polski, Rosji i Łotwy. Podczas służby w KOP ukończył kurs narciarski.

26 sierpnia 1939 roku został skierowany do 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej. 19 września 1939 roku pułk przekroczył granicę węgierską, jednak polscy żołnierze – wbrew umowie – zostali internowani. 11 grudnia kapral Maj uciekł z Komarom do Konsulatu RP w Budapeszcie. W 1940 roku wstąpił do 2 pułku Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Jako dowódca drużyny 4 kompanii w stopniu kaprala wziął udział w bitwie o Tobruk, gdzie walczył od 22 sierpnia do 10 grudnia 1941 rokuTomasz Leszkowicz, . Gdy w bitwie pod Gazala został raniony odłamkiem z moździerza, spędził sześć tygodni w przytułku. Później zachorował na malarię. W 1943 roku w Iraku rozpoczął kurs pilotażu, którego jednak nie ukończył. Następnie trafił do Anglii. Po odbyciu rocznego szkolenia radiooperatorskiego został radionawigatorem w dywizjonie 300, gdzie służył na samolotach Avro Lancaster. W Royal Air Force otrzymał numer ewidencyjny 706841.

W 1946 roku został przeniesiony do Korpusu Przygotowania i Rozmieszczenia. 1 października 1948 roku na statku „Queen Elizabeth” wyemigrował do USA. Zamieszkał u siostry przy N. Maplewood Avenue w Chicago w stanie Illinois.

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (3 maja 1988, za wieloletnią pracę niepodległościową i na rzecz Skarbu narodowego na terenie Stanów Zjednoczonych Ameryki Płn.). Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (24 sierpnia 2012, za wybitne zasługi w działalności kombatanckiej i polonijnej, za pielęgnowanie tradycji żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, za propagowanie lotnictwa polskiego na świecie).. Krzyż Walecznych (14 listopada 1941, z rąk gen. Władysława Sikorskiego). Order Krzyża Wolności – Estonia. Medal Lotniczy dwukrotnie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Działacze polonijni w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Obrońcy Tobruku (1941) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Lotniczym (dwukrotnie) Kategoria:Podoficerowie Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Krzyża Wolności (Estonia) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Żołnierze Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Węgrzech w czasie II wojny światowej Kategoria:Żołnierze Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej