HMS H49 (pennant number – H49, 49.H, N.49) – brytyjski okręt podwodny typu H. Zbudowany w latach 1918–1919 w stoczni William Beardmore and Company w Dalmuir, gdzie okręt został wodowany 15 lipca 1919 roku. Do służby w Royal Navy został przyjęty 25 października 1919 roku.
HMS H49 należał do serii okrętów typu H ze zmienioną konstrukcją. Po internowaniu części okrętów budowanych na zlecenie w Stanach Zjednoczonych zapadła decyzja o przeniesieniu produkcji do Wielkiej Brytanii. Od początku 1917 roku do końca 1920 roku w stoczniach Vickers, Cammell Laird, Armstrong Whitworth, Beardmore oraz HM Dockyard wybudowano 23 okręty tego typu.
Dowodzony przez Lt. Richarda Evelyna ColtartaR.E. Colthard od sierpnia 1940 roku do 12 października 1940 roku był dowódcą HMS H31., H49 opuścił Harwich 17 listopada 1940 roku. 18 października w czasie patrolu w okolicach Texel (u wybrzeży Holandii) został namierzony i zaatakowany przez niemieckie łodzie do zwalczania okrętów podwodnych UJ 116 oraz UJ 118. Głębinowy ładunek zrzucony przez U-Jäger 116 pod dowództwem kapitana Wolfganga Kadena spowodował uszkodzenie HMS H49 oraz jego zatonięcie. Z całej załogi uratował się tylko jeden marynarz George W. OliverSole James E. Wise, Jr. Survivors of the Sea, s. 203, Naval Institute Press, Annapolis 1994 ., który poprzez uszkodzony kadłub wypłynął na powierzchnię. Olivier został uratowany przez niemiecką łódź i dostał się do niewoli.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne na stronie internetowej Battlecruisers.co.uk
Kategoria:Brytyjskie okręty podwodne typu H Kategoria:Brytyjskie okręty podwodne zatopione podczas II wojny światowej Kategoria:Nazwy brytyjskich okrętów