5GL (5th-generation programming language - język piątej generacji) – skrócona wersja języka czwartej generacji.
Termin został po raz pierwszy użyty w 1982 przez Jamesa Martina w książce Applications Development Without Programmers
Historia Podczas gdy języki programowania czwartej generacji są zaprojektowane do tworzenia konkretnych programów, języki piątej generacji są zaprojektowane tak, aby komputer rozwiązywał dany problem bez udziału programisty. W ten sposób użytkownik musi martwić się tylko o to, jakie problemy należy rozwiązać i jakie warunki należy spełnić, bez martwienia się o to, jak zaimplementować procedurę lub algorytm do ich rozwiązania. Języki piątej generacji są wykorzystywane głównie w badaniach nad sztuczną inteligencją. OPS5 i Mercury są przykładami języków piątej generacji, podobnie jak ICAD, który został zbudowany w oparciu o Lisp. KL-ONE jest przykładem pokrewnego pomysłu, języka ramowego.
W latach 80. języki piątej generacji były uważane za drogę przyszłości, a niektórzy przewidywali, że zastąpią one programowanie proceduralne programowaniem opartym na ograniczeniach dla wszystkich zadań, które można ująć w ramy jako serię ograniczeń logicznych.
Języki piątej generacji Główne Adelia Studio Clipper CA-Telon DataFlex FOCUS FoxPro LabVIEW LINC Omnis Studio SDK Panther PowerBuilder DEC RALLY SheerPower4GL (wyłącznie Microsoft Windows) SQLWindows Uniface Visual DataFlex (wyłącznie Microsoft Windows) WinDev XBase++
Kategoria:Klasyfikacja języków programowania Przypisy