Bitwa pod Verchen (w polskich źródłach też jako Bitwa pod Wierzchnem nad Jeziorem Komorowskim)Bogusław I pomorski (szczeciński) na www.poczet.com – jedna z najważniejszych bitew, do których doszło w czasie powstania Obodrytów przeciwko księciu saskiemu i bawarskiemu Henrykowi Lwu 6 lipca 1164 w Verchen u brzegów jeziora Kummerower See.
W roku 1164 doszło w Meklemburgii do wybuchu powstania władcy Obodrytów księcia Przybysława przeciwko księciu saskiemu Henrykowi Lwu, który pozbawił go należnego dziedzictwa po swoim ojcu. Po zdobyciu przez powstańców grodów Meklemburg, Quetzin i Malchow, Henryk rozpoczął kampanię przeciwko PrzybysławowiPribislav na Deutsche-biographie.de. W tym samym czasie sojusznik Henryka, król duński Waldemar I Wielki zapobiegł przyłączeniu się do powstania żyjącego na terenie Rugii ludu Ranów. Przybysława wsparli natomiast książęta pomorscy Kazimierz I dymiński oraz Bogusław I.
Wydzielone oddziały Henryka dowodzone przez hrabiego Adolfa II Holsztyńskiego, Reinholda von Dithmarschen, Guncelina I von Schwerin oraz Christiana I von Oldenburga pomaszerowały w kierunku Demmin. Na początku lipca 1164 r. oddziały te założyły obóz pod Verchen nad Kummerower See. Siły główne Henryka miały dotrzeć tu później.
Rankiem 6 lipca 1164 r. wojowie słowiańscy skierowali się w kierunku obozu, zamierzając przeprowadzić atak z zaskoczenia, z kierunku, z którego spodziewano się nadejścia sił Henryka. Obecność Słowian została wykryta przez żołnierzy wysłanych z obozu po żywność. Pierwszy atak zakończył się niepowodzeniem, gdyż Słowian w porę dostrzeżono z obozu. Ostatecznie udało się im zająć obóz. W walce śmierć ponieśli Adolf II oraz Reinhold von DithmarschenAdolf II. (Graf von Holstein und Stormarn) na Allgemeine Deutsche Biographie. Po zajęciu obozu Słowianie rzucili się do jego plądrowania. Zamieszanie to wykorzystali pozostali dowódcy niemieccy Guncelin I oraz Christian I von Oldenburg, którym udało się zgromadzić wokół siebie 300 ludzi, z których pomocą uderzyli na obóz, gdzie broniły się jeszcze resztki ich towarzyszy. Po ciężkiej walce Słowian wyparto z obozu, a następnie całkowicie rozbito. Straty słowiańskie według Helmolda von Bosau wyniosły 2500 zabitych. Reszta oddziałów obotrycko-pomorskich wycofała się do Demmin.
Gdy na miejscu pojawił się Henryk wraz ze swoimi siłami, bitwa była już zakończona. Władca wyruszył więc w kierunku Demmin, ścigając Słowian. Ci zdążyli już jednak ten gród spalić i wycofali się w głąb kraju. Nie napotykając oporu Henryk pomaszerował wzdłuż rzeki Peene do Klasztoru Stolpe, gdzie spotkał się z królem Waldemarem I Wielkim, gdzie doszło do zawarcia pokojuJoachim Felgenhauer „Verchen, aus der Geschichte eines vorpommerschen Fischer- und Klosterdorfes“ za: Geschichte vom Kloster zum Kinder- und Jugendhotel.
Książęta pomorscy Kazimierz I i Bogusław I stali się lennikami Henryka, otrzymując od niego Demmin. Do śmierci (1180 - Kazimierz i 1181 - Bogusław) pozostali jego sojusznikami. W roku 1167 zależność lenną uznał Przybysław, który uzyskał od Henryka większą część należnych mu ziem, stając się jego lojalnym lennikiem.
Przypisy
Bibliografia Werner Buchholz: Deutsche Geschichte im Osten Europas. Pommern. Siedler Verlag, Berlin 1999, , s. 32-34 Karl Goetze: Geschichte der Stadt Demmin auf Grund des Demminer Ratsarchivs, der Stolleschen Chronik und anderer Quellen bearbeitet. Verlag Frantz, Demmin 1903. Wznowienie: Verlag Steinke, Demmin 1997, . Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern, 2. Aufl., Bd. 1. Verlag Andreas Perthes, Gotha 1919. Wznowienie: Weltbild Verlag, Augsburg 1992, , s. 81-82.
Verchen Verchen Kategoria:Wydarzenia 1164