Michalina Krzyżanowska (ur. 3 września 1883W opracowaniu Stanisława Łozy podano datę urodzenia: 1 września 1889. w Warszawie, zm. 16 lipca 1962 tamże) – polska malarka, żona Konrada Krzyżanowskiego.
Życiorys Pochodziła z rodziny ziemiańskiej, jej rodzice: Franciszek Piotruszewski i Maria z Andrzeykowiczów (1853–1939), pochodzili z Wołynia. Naukę malarstwa rozpoczęła pobierając prywatne lekcje u Miłosza Kotarbińskiego, w 1904 podjęła studia w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowni Konrada Krzyżanowskiego, z którym w 1906 zawarła związek małżeński. W trakcie studiów brała udział w organizowanych przez męża plenerach; w 1907 oboje wyjechali w podróż do Włoch i na Korsykę. Uczelnię ukończyła w 1909, Konrad Krzyżanowski równocześnie zrezygnował z pracy wykładowcy. Trzy lata później wyjechali do Londynu, a następnie do Paryża, gdzie artystka doskonaliła umiejętności malarskie w Académie Ranson u Maurice Denisa.
W 1914 Krzyżanowscy powrócili do Warszawy, lecz po wybuchu I wojny światowej udali się do krewnych osiedlonych na Wołyniu. W 1917 zamieszkali w Kijowie, gdzie Konrad Krzyżanowski wykładał w Polskiej Szkole Sztuk Pięknych. W 1918 powrócili do Warszawy, gdzie mąż artystki wznowił działalność prywatnej szkoły malarskiej. Michalina Krzyżanowska uczestniczyła w plenerach organizowanych dla uczniów w Płocku, Kartuzach i Chmielnie. Po śmierci męża w 1922 uaktywniła się jako malarka, wstąpiła do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i zaczęła uczestniczyć w wystawach organizowanych w kraju i zagranicą.
W czasie okupacji niemieckiej była łączniczką Henryka Józewskiego (swojego bliskiego znajomego sprzed wojny) w piłsudczykowskiej grupie konspiracyjnej „Polska Walczy” (Grupa „Olgierda”). Utrzymywała łączność z Zygmuntem Kubickim, przekazywała mu korespondencję od Józewskiego i odbierała prasę innych organizacji konspiracyjnych oraz informacje z nasłuchu radiowego. Kolportowała również prasę wydawaną przez „Polska Walczy” (Grupę „Olgierda”)Marek Gałęzowski, Krzyżanowska Michalina [w:] idem, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, LTW: Warszawa 2005..
Od wiosny 1945, po wznowieniu przez Józewskiego działalności podziemnej, tym razem w konspiracji antykomunistycznej, stała się jedną z jego najbliższych współpracowniczek. Pełniła obowiązki kolporterki czasopisma „Polska Niezawisła” oraz łączniczki; od 1947 r. ukrywała się przed komunistyczną bezpiekąIbidem..W 1953 została aresztowana i skazana na 5 lat więzienia; zwolniono ją dwa lata późniejIbidem.. W tym czasie jej obrazy oraz spuścizna po mężu zostały zdeponowane w magazynach Muzeum Narodowego w Warszawie.
Tworzyła w nurcie ekspresjonizmu pod silnym wpływem męża, malowała przede wszystkim pejzaże, rzadko portrety.
Zmarła w Warszawie. Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 234-5-5,6).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1934) „za zasługi na polu pracy artystycznej”.
Przypisy
Bibliografia Marek Gałęzowski, Krzyżanowska Michalina [w:] idem, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, LTW: Warszawa 2005.
Karolina Dzimira-Zarzycka: Michalina Krzyżanowska (1883-1962) w serwisie culture.pl
Linki zewnętrzne Altius, Michalina Krzyżanowska
Kategoria:Absolwenci Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Członkowie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Ludzie związani z polską prasą podziemną 1939–1945 Kategoria:Modelki i modele (sztuka) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy malarze ekspresjoniści Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Zmarli w 1962