Antoni Wodzicki, hrabia herbu Leliwa (ur. 2 września 1848 w Zakrzewie w powiecie jarocińskim, zm. 23 lutego 1918 w Krakowie) – ziemianin, polityk konserwatywny, poseł do Sejmu Krajowego Galicji i austriackiej Rady Państwa, członek Izby Panów.
Życiorys Ukończył gimnazjum św. Anny w Krakowie (1867)Kronika. Zjazd koleżeński. „Kurjer Lwowski”. 167, s. 3, 16 czerwca 1892. oraz studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim (1867”1869)Parlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Wodzicki, Antoni Graf - Parlamentarier 1848-1918 online. Służbę wojskową odbył w 1 c. k. galicyjskim Pułku Ułanów (Galizisches Ulanen-Regiment Ritter von Brudermann Nr. 1) - zakończył ją w stopniu podporucznikaJerzy Dunin-Borkowski, Almanach Błękitny. Genealogia żyjących rodów polskich, Lwów , s. 991..
Ziemianin, od 1876 zarządca, a od 1884 właściciel klucza Wielka Poręba w pow. limanowskim oraz dóbr Kościelec z Piłą pod Chrzanowem. Był także przez swoją matkę jednym z dwóch prawnych spadkobierców swego kuzyna, ostatniego z rodu Sułkowskich – ordynata Antoniego Stanisława. Rząd pruski nie uznał jednak zapisu i zlikwidował ordynacjęEwa Strauchmann, Wodziccy. Właściciele klucza porębskiego, - Gorczański Park Narodowy online.
Zaangażowany w życie publiczne i społeczne. W latach 1883–1890 delegat Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Był także działaczem Towarzystwa Rolniczego w Krakowie, m.in. członek jego komitetu (1885–1893) i wiceprezes (1897–1902). Członek Rady Nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie (1892–1908). W 1908 był prezesem Związku Turystycznego. W latach 1911–1912 był honorowym prezesem Towarzystwa Prywatnego Gimnazjum Realnego w Chrzanowie. W latach 1902–1912 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Tatrzańskiego.
Konserwatysta, polityk związany ze stańczykami, następnie działacz Stronnictwa Prawicy Narodowej i członek Wydziału SPN w 1910Trzecie walne zgromadzenie Stronnictwa Prawicy Narodowej: odbyte w dniu 7 maja 1910 roku w sali Rady powiatowej w Krakowie / Stronnictwo Prawicy Narodowej, Kraków 1910, s. 34.. W latach 1891–1918 członek Rady miasta Krakowa. W roku 1893 kandydował na prezydenta miasta Krakowa, ale nie został wybrany. Był członkiem Rady Powiatowej w Chrzanowie (1882–1913), pełnił w niej funkcje zastępca prezesa (1885) i prezesa (1891–1913). Poseł do Sejmu Krajowego Galicji VI kadencji (10 października 1889 – 4 lutego 1892) wybrany 3 lipca 1889 w kurii IV (gmin wiejskich) z okręgu wyborczego nr 49 (Kraków)Przegląd polityczny. „Gazeta Przemyska”, s. 1, Nr 46 z 11 lipca 1889., zrezygnował z mandatu w 1892, a na jego miejsce obrano Franciszka Paszkowskiego)Wykaz Członków i Posłów Sejmu Krajowego Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na VI. peryod w roku 1892, Lwów 1892. Powtórnie wybrany do Sejmu Krajowego VII kadencji (28 grudnia 1895 – 9 lipca 1901) w kurii IV w okręgu wyborczym nr 65 (Limanowa)Wykaz Członków i Posłów Sejmu Krajowego Królewstwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na IV-ą sesyę VII. peryodu w roku 1898/9. Lwów: 1898-1899, s. 1..
Poseł do austriackiej Rady Państwa VII kadencji (22 września 1885 – 23 stycznia 1891), VIII kadencji (9 kwietnia 1891 – 22 stycznia 1897) i X kadencji (31 stycznia 1901 – 30 stycznia 1907) wybierany z kurii I – wielkiej własności, okręg wyborczy nr 1 Kraków-ChrzanówWybory do Rady Państwa z kuryi wielkich posiadłości Czas 1891 nr 56 z 10 marca s. 3; Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 390, 398, 401.. W 1907 członek delegacji wspólnych. W parlamencie austriackim należał do grupy posłów konserwatywnych Koła Polskiego w Wiedniu.
Od 27 sierpnia 1880 był c. k. szambelanem, od 1 sierpnia 1901 tajnym radcą. Mianowany przez cesarza Franciszka Józefa członkiem dożywotnim austriackiej Izby Panów (od 1 grudnia 1905 do 23 lutego 1918) Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim ..., s. 415, 421-423, 429, 430, 432, 438.
Rodzina i życie prywatne Syn Henryka WodzickiegoAntoni hr Wodzicki „Czas'” 1918 nr 91 z 25 lutego i Teresy Karoliny z Sułkowskich. 10 lipca 1877 ożenił się z Ludwiką z Żurowskich (1858–1907), z którą miał trójkę dzieci: syna Aleksandra (1878–1928), córki Marię Starzeńską (1879–1963) i Magdalenę (1890–1940)hrabia Antoni Wodzicki h. Leliwa - Geni online. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w KrakowieNekrologia. Pogrzeb ś.p. Antoniego Wodzickiego „Czas” 1918 nr 93 z 26 lutego s. 3. mały|Grób Wodzickich na Cmentarzu Rakowickim
Odznaczenia 30 listopada 1898 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Franciszka Józefa, w 1910 Krzyżem Wielkim tego orderuHof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1818, s. 160. Od 1902 był honorowym obywatelem Chrzanowa.
Przypisy
Bibliografia Jerzy Dunin-Borkowski, Almanach Błękitny. Genealogia żyjących rodów polskich, Lwów , s. 991-992
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Członkowie Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Kategoria:Członkowie Izby Panów Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Członkowie Rad Powiatowych Galicji Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Polacy – odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Franciszka Józefa Kategoria:Polscy hrabiowie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Politycy Stronnictwa Prawicy Narodowej Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji VI kadencji Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji VII kadencji Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu VII kadencji Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu VIII kadencji Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu X kadencji Kategoria:Polscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Radni Krakowa (zabór austriacki) Kategoria:Stańczycy (biografie) Kategoria:Szambelanowie austriaccy Kategoria:Urodzeni w 1848 Antoni Wodzicki Kategoria:Zmarli w 1918