Generalne Gubernatorstwo Belgijskie () – władze ustanowione na części okupowanego w czasie I wojny światowej terytorium Belgii, istniejące od 26 sierpnia 1914, ze stolicą w Brukseli.
26 sierpnia 1914 feldmarszałek Colmar von der Goltz został mianowany gubernatorem wojskowym Belgii. 27 listopada 1914 zastąpił go generał Moritz von BissingThomas, N. (2003), The German Army in World War I, 1914-15 I , Osprey Publishing, , s. 9., pełniąc funkcję generalnego gubernatora do kwietnia 1917. Ostatnim niemieckim generalnym gubernatorem w Belgii, od maja 1917, był generał Ludwig von Falkenhausen.
Wkrótce po nominacji Bissinga, dowództwo niemieckie podzieliło Belgię na trzy „strefy okupacyjne”Tucker, S. & Roberts, PM (2005). World War I: encyklopedia, tom 1, ABC-CLIO, , s. 209.. Większość okupowanego obszaru Belgii, obejmującego Brukselę, stanowiło Generalne Gubernatorstwo. Pozostała część terytorium Belgii stanowiła obszar operacyjny sił zbrojnych. I tak pod kontrolą niemieckiej 4 Armii znajdował się obszar obejmujący Gandawę i Antwerpię. Natomiast Cesarska Marynarka Wojenna kontrolowała wybrzeża Belgii.
Niemiecka administracja okupacyjna dążyła do zachowania przedwojennej administracji oraz zarządzania terenami okupowanymi przy pomocy niewielkiej liczby niemieckich oficerów i urzędników z odpowiednimi umiejętnościami językowymi i administracyjnymi. Niemiecka administracja starała się wykorzystać etniczne napięcia pomiędzy Flamandami i Walonami, rozważając utworzenie po wojnie protektoratu we Flandrii oraz planując gospodarczą eksploatację Walonii.
Zobacz też Generalne Gubernatorstwo Warszawskie Generalne Gubernatorstwo Lubelskie
Przypisy
Bibliografia Alan Kramer, Gerhard Hirschfeld, Gerd Krumeich, Irina Renz (Hrsg.): Enzyklopädie Erster Weltkrieg. Ferdinand Schöningh, 2009, .
Kategoria:Belgia podczas I wojny światowej Kategoria:Okupacja niemiecka 1914–1918