right|400px Powiat bóbrecki – dawny powiat kraju koronnego Królestwo Galicji i Lodomerii, istniejący w latach 1867–1918.
Siedzibą c.k. starostwa była Bóbrka. Powierzchnia powiatu w 1879 roku wynosiła 9,9958 mil kw. (575,16 km²), a ludność 56 561 osób. Powiat liczył 94 osady, zorganizowane w 83 gminy katastralne.
Na terenie powiatu działały 2 sądy powiatowe – w Bóbrce i Chodorowie.
1 stycznia 1881 z powiatu bóbreckiego wyłączono Holeszów, Łapszyn i Uruskie, włączając je do powiatu żydaczowskiegoDz. U. Kr. z 1881, cz. 3, nr 18.
Starostowie powiatu Karol Sumper (1870) Walerian Bodakowski (1871) Leon Podwiński (od ok. 1871 do ok. 1875) Mieczysław Marassé (do 1877) Franciszek Dietrich (1877–1882) Karol Kuryłowicz (1890) Roman Żurowski (do 1912)
Komisarze rządowi Fryderyk Tschörch (1870-1882) Józef Stawski (1890)
Lekarze Mieczysław Hirschler – m.in. w 1888Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1888. Lwów: drukarnia Wł. Łozińskiego, 1888, s. 11., 1889Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1889. Lwów: drukarnia Wł. Łozińskiego, 1889, s. 11., 1891, doktor medycynySzematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1891. Lwów: drukarnia Wł. Łozińskiego, 1891, s. 11.
Przypisy
Bibliografia "Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879", Lwów 1879
bóbrecki