right|400px Powiat łańcucki – dawny powiat kraju koronnego Królestwo Galicji i Lodomerii, istniejący w latach 1867–1918.
Siedzibą c.k. starostwa był Łańcut. Powierzchnia powiatu w 1879 roku wynosiła 12,5362 mil kw. (721,33 km²), a ludność 111 087 osób. Powiat liczył 113 osad, zorganizowanych w 106 gmin katastralnych.
Na terenie powiatu działały 3 sądy powiatowe – w Łańcucie, Leżajsku i Przeworsku.
Historia 1 listopada 1899 odłączono okręg sądowy Przeworsk, w którym powstało oddzielne starostwo powiatowe (pozostawało jednak nadal związku autonomicznym)Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych dla Królestwa Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. 1899, cz. XII, Nr 121.
Starostowie powiatu Franciszek Schedivy (1871–1882) ? Kleeberg (lub Kleberg) (do 1887) Juliusz Prokopczyc (1890) Władysław Marynowski Zdzisław Wawrausch Adam Bal (1912–1918)
Komisarze rządowi Michał Szaszkiewicz (1871) Norbert Lorsch (1874Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1874, Lwów, 1874, s. 38.) Franciszek Kuszelewski (1879–1882) Wiktor Dzerowicz (1890)
Przypisy
Bibliografia "Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879", Lwów 1879
łańcucki Kategoria:Historia Łańcuta