Witold Kleiner (ur. 25 maja 1929 we Lwowie, zm. 12 maja 2018 w Krakowie) – polski matematyk, doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Maturę zdał w 1946 w Janowie Lubelskim. Studia matematyczne rozpoczął na UMCS w Lublinie, a później kontynuował na UJ. Po ich ukończeniu w 1951 na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym, podjął pracę na UJ. W 1954 obronił w IM PAN pracę doktorską Dowód twierdzenia Osgooda-Caratheodory'ego metodą punktów ekstremalnych, której promotorem był Franciszek Leja. Habilitował się w roku 1964. W latach 1967–77 pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. dydaktyczno-wychowawczych Instytutu Matematyki UJ. Był tam także kierownikiem Zakładu Teorii Potencjału, a następnie Zakładu Matematyki dla Przyrodników. Na emeryturę przeszedł w 1999.
Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego (1977–1979 członek Komisji Rewizyjnej, 1979–1981 prezes Oddziału Krakowskiego). W 1980 jeden z założycieli i aktywny działacz NSZZ „Solidarność” w Instytucie Matematyki UJ.
Syn Juliusza Kleinera, historyka literatury polskiej, ojciec Adama.
Pochowany na Cmentarzu Rakowickim 21 maja 2018https://www.zck-krakow.pl/funerals [dostęp 2018-05-21]..
Wybrane publikacje Zarys analizy matematycznej, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978, PB 3974/79 Analiza matematyczna. Tom 1, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1986, Analiza matematyczna. Tom 2, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990,
Przypisy
Bibliografia
Edward Tutaj, Witold Kleiner (1929-2018) Wiadomości Matematyczne 54(2018), s. 345-348.
Linki zewnętrzne Lista publikacji
Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Matematycznego Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Polscy matematycy XXI wieku Kategoria:Analiza zespolona – polscy naukowcy Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2018 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie