Yannick Noah (ur. 18 maja 1960 w Sedanie) – francuski tenisista, zwycięzca French Open 1983 w grze pojedynczej i French Open 1984 w grze podwójnej, lider rankingu deblowego, reprezentant w Pucharze Davisa.
Po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął karierę muzyczną. Jest wykonawcą piosenek reggae.
Yannick Noah jest ojcem koszykarza zawodowej ligi NBA Joakima Noaha.
Kariera tenisowa Jako zawodowy tenisista startował w latach 1977–1996.
W grze pojedynczej wygrał 23 turnieje rangi ATP World Tour i osiągnął 13 finałów. W 1983 roku był najlepszy podczas wielkoszlemowego French Open, po pokonaniu w finale Matsa Wilandera.
W grze podwójnej odniósł 16 triumfów turniejowych z cyklu ATP World Tour i 9 razy uczestniczył w finale. W 1984 roku zwyciężył we French Open, podczas którego tworzył parę z Henrim Lecontem. Wspólnie z Lecontem awansował w 1985 roku do finału US Open, a w 1987 dotarł, tym razem z Guym Forgetem do finału Rolanda Garrosa.
W latach 1978–1990 Noah reprezentował Francję w Pucharze Davisa. Zagrał łącznie w 61 meczach, z których w 39 zwyciężył. W 1991 roku został kapitanem reprezentacji i doprowadził Francuzów do zwycięstwa w zawodach, pierwszego od 49 lat. W finale pokonali 3:1 Stany Zjednoczone. Sukces ten Francuzi powtórzyli w 1996 roku, tym razem po finale zwycięskim ze Szwecją.
W rankingu gry pojedynczej Noah najwyżej był na 3. miejscu (7 lipca 1986), a w klasyfikacji gry podwójnej na 1. pozycji (25 sierpnia 1986). Jako lider w zestawieniu deblistów znajdował się przez 19 tygodni.
W 2005 roku został włączony do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.
Od sezonu 2016 jest kapitanem reprezentacji Francji w Pucharze Davisa. Podczas edycji 2017 doprowadził reprezentację do pierwszego triumfu w turnieju od 2001 roku, a w finale Francuzi pokonali 3:2 Belgię.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (1–0)
Gra podwójna (1–2)
Kariera muzyczna Wziął udział w nagraniu singla charytatywnego "Je reprends ma route" wspierającego organizację UNITAID, który ukazał się 24 września 2012, wykonanego przez formację Les Voix de l'Enfant (Głos dziecka) w towarzystwie takich wykonawców jak Quentin Mosimann, Matt Pokora, Emmanuel Moire, Joyce Jonathan, Gérard Lenorman, Florent Mothe, Mikelangelo Loconte, Pedro Alves, Merwan Rim i Marie Myriam.
Nagrał albumy solowe: 1991: Black & What ! 1993: Urban Tribu 1998: Zam Zam 2000: Yannick Noah 2002: Live 2003: Pokhara 2005: Métisse(s) 2006: Charango 2010: Frontières 2012: Hommage 2014: Combats ordinaires
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy tenisiści Kategoria:Urodzeni w 1960 Kategoria:Francuzi pochodzenia kameruńskiego Kategoria:Triumfatorzy French Open Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Liderzy rankingu deblowego ATP Kategoria:Ludzie urodzeni w Sedanie (Francja)