Stezychor (gr. Στησίχορος, ur. ok. 632–629 p.n.e. w mieście Himera na Sycylii, zm. ok. 556–553 p.n.e. w Katanii) – grecki poeta liryczny.
Informacje o jego życiu podaje m.in. bizantyński leksykon Suda. Większość życia spędził na Sycylii, okresowo przebywał także na Peloponezie. W starożytności przypisywano wprowadzenie do liryki chóralnej tzw. systemu triadycznego. Był autorem wielu poematów, z których do dziś zachowały się krótkie fragmenty. Jego poezja posiadała silne elementy dramatyczne i stanowiła pomost pomiędzy wielką epiką a liryką chóralną, wpłynęła także na rozwój greckiej tragedii.
Od nazwy jednego z poematów Stezychora (Palinodia)Poemat ten jest odwołaniem wcześniejszych słów poety piętnujących cudzołóstwo Heleny Trojańskiej. Stezychor utrzymywał teraz, że Heleny nigdy nie było w Troi. Wątek ten wykorzystał Eurypides w sztuce Helena, a Herodot w Dziejach (księga 2, 113 - 119). pochodzi określenie palinodia oznaczające w poetyce pozorne odwołanie poprzedniej krytyki, co prowadzi do jej wzmocnienia.
Tytuły poematów Stezychora:
Igrzyska nad grobem Peliasa Gerioneida Helena Palinodia Zburzenie Ilionu Erifyle Europeja Cerber Kyknos Powroty Oresteja Scylla Łowcy dzika
Do dziś zachowały się m.in. fragmenty z poematu Gerioneida, Zburzenie Ilionu, Erifyle. Część zachowanych fragmentów twórczości Stezychora została odkryta ponownie dopiero w XX wieku, dzięki odczytaniu rękopisów papirusowych, opublikowanych przez Edgara Lobela w 1967Jerzy Danielewicz, wstęp do: Liryka starożytnej Grecji, Biblioteka Narodowa Wrocław - Warszawa - Kraków - Gdańsk - Łódź 1984, s. LXXXVIII..
Przypisy
Kategoria:Greccy pisarze VII wieku p.n.e. Kategoria:Greccy poeci VI wieku p.n.e.