Jacob Ellsworth Daubert (ur. 7 kwietnia 1884, zm. 9 października 1924) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego przez 15 sezonów w Major League Baseball.
Życiorys Daubert w MLB zadebiutował 14 kwietnia 1910 w zespole Brooklyn Superbas. W sezonie 1913 mając najlepszą średnią uderzeń (0,350) w National League i zaliczając między innymi 178 uderzeń (2. wynik w lidze), otrzymał nagrodę Chalmers Award dla najbardziej wartościowego zawodnika. W lutym 1919 przeszedł do Cincinnati Reds.
W sezonie 1919 wystąpił we wszystkich meczach World Series (znanych jako Black Sox Scandal), w których Reds pokonali Chicago White Sox 5–3. W 1918 i 1922 miał najwięcej zaliczonych triple'ów (odpowiednio 15 i 22) w National League. Po raz ostatni wystąpił 20 września 1924 w spotkaniu z Philadelphia Phillies. Zmarł 9 października 1924 w wieku 40 lat w wyniku powikłań po wycięciu wyrostka robaczkowego.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 1913Zwycięzca w World Series 1919
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Brooklyn Superbas Kategoria:Baseballiści Brooklyn Dodgers Kategoria:Baseballiści Brooklyn Robins Kategoria:Baseballiści Cincinnati Reds Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1924