Kościół i klasztor kapucynów w Olesku – zabytkowy kościół i klasztor oo. kapucynów w Olesku.
Obiekt położony u stóp zamku, został ufundowany w 1739 r. przez wojewodę wołyńskiego Józefa Seweryna Rzewuskiego i jego żonę Antoninę z Potockich dla sprowadzonych przez nich zakonników. Budową kierował gwardian konwentu o. Andrzej z Szydłowiec (Marcin DobrawskiNowacki Dariusz, Kościół parafialny p.w. Św. Józefa i klasztor OO. Kapucynów w Olesku, s. 79., według innych danych o. Andrzej Dobrowski). Klasztor należał do najbogatszych w Rzeczypospolitej, ponieważ miał kosztowne wyposażenie, cenny księgozbiór oraz ogród z ozdobnymi altankami i stawami rybnymi. Przy konwencie działało studium teologiczne dla młodzieży zakonnej. Po kasacie zakonu w 1785 r. zabudowania oddano wojsku. W 1823 r. kapucyni odzyskali część budynków. W 1941 r. Niemcy urządzili w klasztorze obóz dla ludności żydowskiej, zlikwidowany w 1943 r. po wymordowaniu ŻydówTokarski J., Lwów i okolice, Wyd. Pascal, Bielsko-Biała 2007, s. 356-357.. Po II wojnie w klasztorze mieściła się szkoła rolnicza. Wnętrze kościoła przebudowano, dzieląc je na dwie kondygnacje. Do ogrodu przeniesiono oranżerię z lwowskiego parku Stryjskiego. W 1980 r. budynki pokapucyńskie przejęła Lwowska Galeria Obrazów. W kościele urządzona została sala konferencyjna a klasztor zaadaptowano na magazyny dzieł sztuki.
Zobacz też Zamek w Olesku Olesko
Przypisy
Bibliografia Nowacki Dariusz, Kościół parafialny p.w. Św. Józefa i klasztor OO. Kapucinów w Olesku [w] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, Praca zbiorowa, Kraków : Międzynarodowe Centrum Kultury, «Secesja», 1993, t. 1, 126 s., 364 il, s. 79-88, seria: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. I. .
Kategoria:Olesko Olesko