mały|Grobowiec rodziny Stanisława Zimnego Stanisław Zimny (ur. w 1856 we Lwowie, zm. 3 kwietnia 1937Agnieszka Biedrzycka, Kalendarium Lwowa 1918-1939 , Kraków 2012 wyd. Universitas, s. 850. tamże) – polski prawnik, urzędnik austro-węgierski, wojewoda lwowski 1924.
Życiorys Ukończył naukę w gimnazjum, a następnie Wydział Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Po studiach rozpoczął pracę w administracji Austro-Węgier. Był urzędnikiem Namiestnictwa we Lwowie w charakterze radcy dworu, starostw w Drohobyczu i Wadowicach a następnie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Przedlitawii w Wiedniu.
W II Rzeczypospolitej, jako wiceprezydent lwowskiego Namiestnictwa, został w 1919 mianowany zastępcą generalnego komisarza rządu RP dla b. Galicji. Od 1921 r. naczelnik Wydziału Prezydialnego Urzędu Wojewódzkiego, następnie wicewojewoda lwowski. Od 10 marca 1924 pełniący obowiązki wojewody lwowskiego, od 30 czerwca do 4 grudnia 1924 był wojewodą lwowskim. Ustąpił ze stanowiska z uwagi na przekroczenie wieku.
2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za długoletnią, wyjątkowo gorliwą i wydatną pracę zawodową”.
Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Przypisy
Bibliografia Zimny Stanisław w: Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, s. 176.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Wojewodowie lwowscy Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1937