thumb|240px|Grób Kazimiery Muszałówny na cmentarzu Bródnowskim Kazimiera Teofila Muszałówna (ur. 5 kwietnia 1902 w Warszawie, zm. 15 września 1980 tamże) – polska publicystka, dziennikarka i działaczka sportowa. Jedna z pierwszych polskich dziennikarek sportowych.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Władysława i Kazimiery z Dzieweczyńskich, od 1916 do 1920 działała w drużynie harcerskiej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej była sanitariuszką przy 2 Brygadzie Jazdy. Po złożeniu egzaminu dojrzałości studiowała na wydziale społecznym i finansowo-ekonomicznym w warszawskiej Szkole Nauk Politycznych, a następnie podjęła pracę dziennikarki. W 1925 założyła i prowadziła do 1939 jedyną w Polsce agencję prasową zajmującą się tylko i wyłącznie tematyką sportową, była to Agencja Sportowo-Telegraficzna „Centrosport”Universitas, Muszałówna Kazimiera. W 1931 została sekretarzem generalnym Rady Naukowej Wychowania Fizycznego, należała do Junactwa i Harcerstwa Polskiego, była członkiem zarządu Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich, Polskiego Związku Lekkoatletycznego, Polskiego Związku Narciarskiego. Należała do Związku Polskich Zawodników Sportowych, Aeroklubu Akademickiego, Syndykatu Dziennikarzy Warszawskich, Stowarzyszenia Kobiet z Wyższym Wykształceniem, Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy, Towarzystwa Opieki nad Dziećmi przy warszawskim sądzie dla nieletnich. Wchodziła w skład członków założycieli Zespołu Literackiego Przedmieście, publikowała liczne felietony i artykuły dotyczące tematów ekonomicznych, społecznych i sportowych. Ukazywały się one w Bluszczu, Kobiecie Współczesnej, Ilustrowanym Kurierze Codziennym, Epoce, Kurierze Porannym i Starcie. Start powstał w 1927 i istniał do 1936, było to czasopismo dla kobiet, Kazimiera Muszałówna redagowała je do 1935. Jako dziennikarka uczestniczyła we wszystkich ważniejszych wydarzeniach sportowych, do historii przeszły jej bezpośrednie komentarze z olimpiady w Berlinie. Za swoje zaangażowanie społeczne została przed 1939 odznaczona Krzyżem Zasługi. Po 1945 związała się z redakcją Życia Warszawy, gdzie prowadziła dział popularnonaukowy. Ponadto tłumaczyła literaturę i prasę z języka angielskiego.
Zmarła 15 września 1980, pochowana na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 15F-3-25/26).
Twórczość (książki) „Baran-zdrajca” „Pod sztandarem olimpijskim” „Zimowi olimpijczycy”
Ordery i odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu rozwoju sportu”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie Kategoria:Harcerze Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy działacze sportowi Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy dziennikarze sportowi Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1980