Koniczyna żółtobiała (Trifolium ochroleucon Huds.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny bobowatych. Występuje w środkowej i południowej Europie, w południowo-zachodniej Azji oraz w północno-zachodniej Afryce. W Polsce rozproszony w południowej części kraju.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Liść Łodyga Wzniesiona, szorstko owłosiona, o wysokości 20–50 cm. Liście Trzylistkowe, kształt liścia podłużnie lancetowaty lub podłużnie eliptyczny; lancetowate przylistki. Kwiaty Główki kwiatostanowe o kształcie kulistym lub jajowatym i długości od 1,5 do 4 cm, osadzone na szypułach długości 2,5 cm. Kwiaty motylkowe, o żółtobiałej koronie długości 1,5–2 cm; kielich 10-nerwowy. Okres kwitnienia to czerwiec i lipiec. Owoce Mają postać strąka.
Występowanie i siedlisko W Polsce gatunek występuje w południowej części niżu i w niższych partiach gór. Jest rośliną rzadką. Rośnie na suchych i średnio wilgotnych łąkach, zaroślach, przydrożach, oraz świetlistych lasach.
Zagrożenia i ochrona Umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia).
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Nawara, Rośliny łąkowe, wyd. Multico, Warszawa 2012, ss. 149-150.
Kategoria:Bobowate właściwe