Ignacy Bokwa (ur. 14 kwietnia 1957 w Koprzywnicy) – polski duchowny katolicki, teolog, profesor doktor habilitowany, tłumacz niemiecko- i włoskojęzycznych książek teologicznych.
Życiorys 22 maja 1982 w katedrze sandomierskiej przyjął z rąk biskupa Edwarda Materskiego święcenia kapłańskie40-lecie kapłaństwa ks. profesora Ignacego Bokwy. Habilitował się w 1998 na podstawie pracy Trynitarno-chrystologiczna interpretacja eschatologii w ujęciu Hansa Ursa von Balthasara. 3 listopada 2011 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych. Od marca 2012 profesor zwyczajny Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W swoim dorobku naukowym posiada 6 książek autorskich, 6 redakcji książek, 110 artykułów naukowych. Wypromował 5 doktorów teologii. Od 1992 jest stałym współpracownikiem Naczelnej Redakcji Programów Katolickich Polskiego Radia.
Specjalizuje się w dogmatyce, teologii kultury i teologii religii. Od 2000 do 2003 był dziekanem Wydziału Teologicznego UKSW w Radomiu. Pełnił funkcje: dyrektora Instytutu Teologicznego UKSW w Radomiu (2003–2005)strona UKSW oraz kierownika Katedry Teologii Współczesnej w tym instytucie (2001–2013).
Obecnie pracuje na Wydziale Teologicznym UKSW w Warszawie, Instytucie Dialogu Kultury i Religii. 17 września 2014 został wybrany na trzyletnią kadencję prezesem Towarzystwa Teologów Dogmatykówhttp://dogmatyka.pl (stan z 4.10.2014).
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Andrzeja Dudy, z 27 października 2016 został mianowany na stopień podporucznika. Jest to związane z jego służbą wojskową w jednostce kleryckiej w Bartoszycach, którą odbył w latach 1976–1978, w tej samej jednostce, w której służył bł. ks.Jerzy Popiełuszko.
Odznaczony Medalem Srebrnym za Długoletnią Służbę, Medalem Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Ważniejsze publikacje Christologie als Anfang und Ende der Anthropologie (1990) Wprowadzenie do teologii Karla Rahnera (1996) Trynitarno-chrystologiczna interpretacja eschatologii w ujęciu Hansa Ursa von Balthasara (1998) Eschatologia znaczy pełnia (2003) Gott ist Fülle; kleine Eschatologie (2004) Nie podzieleni i nie zjednoczeni - Nicht getrennt und nicht geeint (2006) Breviarium fidei (2007) Teologia w warunkach nowoczesności i ponowoczesności (2010) (red. z M. Jagodzińskim), Wobec nowego ateizmu (2011) (red. z M. Jagodzińskim), Wiara wobec współczesności (2014) (red. z M. Chmielewskim i J. Karbownikiem), Sanktuarium Ostrobramskie – miejsce łaski i miłosierdzia (2014)
Bibliografia
Katalog Biblioteki Narodowej
Przypisy
Kategoria:Duchowni diecezji radomskiej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszki Kategoria:Polscy teolodzy katoliccy Kategoria:Polscy tłumacze literatury niemieckojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury włoskiej Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Koprzywnicy