Święta Kongregacja do spraw Odpustów i Świętych Relikwii – dawna kongregacja kardynalska Kurii Rzymskiej, istniejąca od XVII wieku do 1904 roku. Zajmowała się rozpatrywaniem wniosków o udzielanie odpustów oraz orzekaniem w przedmiocie autentyczności domniemanych relikwii świętych i zwalczaniem wszelkich nadużyć w tym obszarzePastor, vol. XXXI, s. 339; Moroni, vol. XVI, s. 216 i nast..
Historia Dykasteria o nazwie Kongregacja ds. Odpustów (Indulgentiarum Congregatio) została po raz pierwszy utworzona w 1593 przez papieża Klemensa VIII (1592-1605)Pastor, vol. XXIV, s. 235-236. W 1605 kardynał Girolamo Pamphili jest wymieniany jako członek takiej Kongregacji, zob. Requiem Datenbank. W 1629 liczyła ona pięciu kardynałówWeber, s. 197.. Jednakże w 1644 liczyła ona już tylko dwóch kardynałów, którzy zmarli w ciągu kilku następnych latWeber, s. 242 i nie mieli następców, gdyż spisy kongregacji kurialnych z okresu pontyfikatu Aleksandra VII (1655–1667) nie wymieniają takiej Kongregacjizob. Weber, s. 266-322..
Właściwym twórcą tej Kongregacji był dopiero papież Klemens IX (1667–1669), który wpierw w 1667 odnowił Kongregację ds. Odpustów, a 6 lipca 1669 rozszerzył jej zakres działania i przekształcił ją w stałą kongregację o nazwie Święta Kongregacja ds. Odpustów i Świętych RelikwiiPastor, vol. XXXI, s. 339; Moroni, vol. XVI, s. 217.. Na początku lat 80. XVII wieku jej działalność w zasadzie ustała, ale nie została formalnie zlikwidowana, zaś na początku XVIII wieku nowy impuls nadał jej papież Klemens XI. Kongregacja ta istniała do 28 stycznia 1904, gdy papież Pius X zlikwidował ją i przekazał jej kompetencje Kongregacji ds. ObrzędówMartin, s. 15..
Lista prefektów Marzio Ginetti (1667–1671) Francesco Maria Brancaccio (1671–1675) Camillo Massimi (1675–1677) Luigi Omodei (1677–1685) wakat (1685–1704) Giovanni Maria Gabrielli (1704–1711) Tommaso Maria Ferrari (1711–1712?) Ludovico Pico della Mirandola (1712?–1743) Raffaele Cosimo De Girolami (1743–1748) Joaquín Fernández de Portocarrero (1748–1760) Nicolò Maria Antonelli (1760–1767) Ludovico Calini (1767–1782) wakat (1782–1801) Diego Innico Caracciolo (1801–1818) Giorgio Doria Pamphili (1818–1826) Antonio Maria Frosini (1826–1834) Luigi Del Drago (1834) Castruccio Castracane degli Antelminelli (1834–1843) Gabriele Ferretti (1843–1846) Charles Acton (1846–1847) Fabio Maria Asquini (1847–1863) Antonio Maria Panebianco OFMConv (1863–1867) Giuseppe Andrea Bizzarri (1867–1872) Lorenzo Barili (1872–1875) Innocenzo Ferrieri (1875–1876) Luigi Maria Bilio CRSP (1876) Luigi Oreglia di Santo Stefano (1876–1885) Johannes Baptist Franzelin SJ (1885–1886) Tommaso Maria Zigliara OP (1886–1887) Gaetano Aloisi Masella (1887–1888) Serafino Vannutelli (1888–1889) Carlo Cristofori (1889–1890) Giuseppe d’Annibale (1890–1892) Luigi Sepiacci OESA (1892–1893) Ignazio Persico OFMCap (1893–1895) Andreas Steinhuber SJ (1895–1896) Girolamo Maria Gotti OCD (1896–1899) Domenico Ferrata (1899–1900) Serafino Cretoni (1900–1903) Luigi Tripepi (1903–1904)
Przypisy
Bibliografia
Gaetano Moroni, Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica. Vol. XVI, Wenecja 1842
Kategoria:Dawne instytucje Kurii Rzymskiej