Gordon Stanley Cochrane (ur. 6 kwietnia 1903, zm. 28 czerwca 1962) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza przez 13 sezonów w Major League Baseball.
Życiorys Cochrane studiował na Boston University, gdzie grał w drużynie uniwersyteckiej Boston University Terriers. W 1923 i 1924 występował w zespołach NAPBL, w Dover Senators i Portland Beavers. W listopadzie 1924 w ramach wymiany zawodników i 50 tysięcy dolarów przeszedł do Philadelphia Athletics. W MLB zadebiutował 14 kwietnia 1925 w meczu przeciwko Boston Red Sox, w którym zaliczył uderzenie. W 1928 został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem.
W 1929 i 1930 wystąpił w World Series, w których Athletics pokonali odpowiednio Chicago Cubs 4–1 i St. Louis Cardinals 4–2. W grudniu 1933 został grającym menadżerem Detroit Tigers. W 1934 został wybrany MVP American League po raz drugi, zaś rok później po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd i zwyciężył w World Series po raz trzeci w karierze. Po raz ostatni zagrał 25 maja 1937 w spotkaniu z New York Yankees.
W 1947 został wybrany do Galerii Sław Baseballu. Zmarł na chłoniaka 28 czerwca 1962 w wieku 59 lat.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło2× MVP American League 1928, 19342× All-Star 1934, 19353× zwycięzca w World Series 1929, 1930, 1935Baseball Hall of Fame od 1947
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Philadelphia Athletics Kategoria:Baseballiści Detroit Tigers Kategoria:Menadżerowie Detroit Tigers Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1962