Święta Kongregacja do spraw Wód (łac. Aquarum Congregatio) – dawna kongregacja kardynalska Kurii Rzymskiej, zajmująca się problematyką regulacji biegu rzek i zaopatrzenia prowincjonalnych miast Państwa Kościelnego w wodę.
Historia Kongregacja ds. Wód została utworzona po aneksji Ferrary przez Państwo Kościelne w 1598, jednak dokładna data jej utworzenia nie jest jasna. Z pewnością istniała już na początku pontyfikatu papieża Pawła V (1605–1621). Nie należy jej utożsamiać z Kongregacją ds. Dróg, Mostów i Wodociągów, utworzoną przez Sykstusa V w bulli Immensa Aeterni Dei z 1588. Początkowo została utworzona jako kongregacja doraźna, w celu rozwiązania sporu między Ferrarą a Bolonią o zaopatrzenie w wodę, rychło jednak nabrała stałego charakteruZob. Da Luca, s. 148.. W drugiej połowie XVII wieku na jej czele stał zawsze bratanek urzędującego papieża (jako superintendent generalny Państwa Kościelnego) lub kardynał sekretarz stanu. W 1817 została połączona z Kongregacją ds. Dróg. Istniała do 1847, gdy papież Pius IX zniósł ją w ramach generalnej reformy systemu rządów w Państwie Kościelnym.
Skład W skład Kongregacji ds. Wód wchodziło zazwyczaj kilkunastu kardynałów, kapitan generalny Świętego Kościoła Rzymskiego, komisarz i skarbnik generalny Kamery Apostolskiej oraz sekretarz.
Kongregacje ds. Bagien Pontyjskich i ds. Doliny Chiana W ramach Kongregacji ds. Wód funkcjonowały dwie, formalnie wyodrębnione, kongregacje partykularne: Kongregacja ds. Bagien Pontyjskich – zajmująca się problematyką osuszania malarycznych Bagien Pontyjskich w Lacjum. Istniała już za pontyfikatu Urbana VIII, początkowo jako całkowicie samodzielna dykasteria, choć od początku miała wspólnego z Kongregacją ds. Wód sekretarza; najpóźniej w 1657 została włączona w struktury Kongregacji ds. Wód Kongregacja ds. Doliny Chiana – zajmująca się regulacją wód na obszarze Doliny Chiana na pograniczu z Wielkim Księstwem Toskanii.
Lista prefektów Kongregacji ds. Wód (od 1701) Francesco Barberini (1701–1738) Alessandro Albani (1738–1779) Guglielmo Pallotta (1779–1785) Carlo Livizzani (1785–1802) Antonio Maria Doria Pamphili (1802–1821) Fabrizio Dionigi Ruffo (1821–1827) Agostino Rivarola (1827–1833) Ludovico Gazzoli (1833–1843) Giovanni Serafini (1843–1846) Francesco Saverio Massimo (1846–1847)
Przypisy
Bibliografia Gaetano Moroni, Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica. Vol. XVI, Wenecja 1842, s. 152–156
Girolamo Lunadoro, Relazione della corte di Roma, Viterbo 1641 Giovanni Battista Da Luca, Relatio Curiae Romanae, Kolonia 1683
Kategoria:Dawne instytucje Kurii Rzymskiej Kategoria:Państwo Kościelne