Jakow Michajłowicz Ofrosimow, ros. Яков Михайлович Офросимов (ur. , zm. 10 czerwca 1924 na Łotwie) – rosyjski wojskowy (generał major), emigrant.
W 1884 r. wstąpił do armii rosyjskiej. W 1886 r. ukończył pawłowską szkołę wojskową. Służył w stopniu podporucznika w 49 Brzeskim Pułku Piechoty. Następnie przeniesiono go do lejbgwardii Pułku Wołyńskiego. W 1890 r. został awansowany do stopnia porucznika, w 1897 r. sztabskapitana, w 1900 r. kapitana, zaś w 1907 r. pułkownika. Od 1913 r. dowodził 56 Żytomirskim Pułkiem Piechoty. Brał udział w I wojnie światowej. W poł. lutego 1915 r. mianowano go generałem majorem. Na pocz. lipca tego roku objął dowództwo brygady 58 Dywizji Piechoty. Po kapitulacji Twierdzy Nowogieorgijewsk dostał się do niewoli niemieckiej. Po wyjściu na wolność w II poł. 1917 r., zamieszkał w Polsce.
Linki zewnętrzne Biografia Jakowa M. Ofrosimowa (jęz. rosyjski) Kolejna biografia Jakowa M. Ofrosimowa (jęz. rosyjski)
Bibliografia Siergiew W. Wołkow, Офицеры российской гвардии, 2002
Kategoria:Generałowie majorowie armii Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Bronią Złotą Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1924 Kategoria:Żołnierze rosyjscy w niewoli niemieckiej w czasie I wojny światowej