Robert Clayton Shantz (ur. 26 września 1925) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 16 sezonów w Major League Baseball.
Schantz w 1948 roku podpisał kontrakt jako wolny agent z Philadelphia Athletics, w którym zadebiutował 1 maja 1949 w meczu przeciwko Washington Senators jako reliever. W 1951 po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd, zaś rok później zaliczając najwięcej zwycięstw i ze wskaźnikiem ERA 2,48 (3. wynik w lidze), został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. W lutym 1957 w ramach wymiany zawodników przeszedł do New York Yankees.
W 1957 i 1960 wystąpił w World Series w sumie w sześciu meczach jako reliever; w sezonie 1957 miał najlepszy wskaźnik ERA w American League (2,45). W 1958 po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę. Grał jeszcze w Pittsburgh Pirates, Houston Colt .45's, St. Louis Cardinals, Chicago Cubs i Philadelphia Phillies.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 19523× All-Star 1951, 1952, 19578× Gold Glove Award 1957–1964
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Amerykańscy stulatkowie Kategoria:Baseballiści Philadelphia Athletics Kategoria:Baseballiści Kansas City Athletics Kategoria:Baseballiści New York Yankees Kategoria:Baseballiści Pittsburgh Pirates Kategoria:Baseballiści Houston Colt .45s Kategoria:Baseballiści St. Louis Cardinals Kategoria:Baseballiści Chicago Cubs Kategoria:Baseballiści Philadelphia Phillies Kategoria:Urodzeni w 1925