Ściana Zachodnia w Warszawie, Zachodni Rejon Centrum – zespół architektoniczno-urbanistyczny w Warszawie, w Śródmieściu Północnym i Śródmieściu Południowym, modernistyczny, wznoszony od 1972 według projektu zespołu architektów pod kierunkiem Jerzego Skrzypczaka; po 1989 zaniechano realizacji projektu.
Zespół Ściany Zachodniej miał zajmować kwartały ograniczone ulicą Świętokrzyską, ulicą Emilii Plater, ulicą Wspólną, ulicą Tytusa Chałubińskiego i aleją Jana Pawła II, z których dwie ostatnie (Trasa N-S) oraz Aleje Jerozolimskie stanowią główne arterie komunikacyjne Śródmieścia, przecinające się na zachód od zespołu. Kwartały przecina także ulica Złota, na osi której, po wschodniej stronie ulicy Emilii Plater, w latach 1952–1955 wzniesiono Pałac Kultury i Nauki.
Ściana Zachodnia została zaprojektowana po zakończeniu budowy Ściany Wschodniej (1969) w latach 1969–1974 przez zespół architektów: Bogusława Chylińskiego, Andrzeja Dzierżawskiego, Jacka Jedynaka, Zbigniewa Pawelskiego, Andrzeja Skopińskiego, Jerzego Skrzypczaka (generalny projektant), Haliny Świergockiej, Tadeusza Stefańskiego. Pierwszym etapem założenia był kompleks PLL LOT oraz wieżowiec Intraco II.
Przypisy
Kategoria:Architektura w Warszawie Kategoria:Architektura modernizmu w Warszawie Kategoria:Śródmieście Południowe Kategoria:Śródmieście Północne