Erdne Kałtykanowicz Nikołajew, (ur. 1898 w stanicy Płatowskiej, zm. 1966 w USA) – kałmucki działacz emigracyjny, wykładowca akademicki, wojskowy Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej.
Brał udział w wojnie domowej w Rosji. Służył w wojskach Białych. Doszedł do stopnia sotnika. W połowie października 1920 r. wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Bułgarii. Następnie przeniósł się do Czechosłowacji. W 1929 r. ukończył studia filozoficzne na uniwersytecie w Pradze. W tym samym roku objął funkcję atamana wszechkozackiej stanicy w Czechosłowacji. Wkrótce otrzymał tytuł doktora filozofii. Prowadził zajęcia uniwersyteckie. W 1932 r. przybył do Belgradu, gdzie został nauczycielem w jednej ze szkół. Jednocześnie w 1933 r. zaangażował się w działalność miejscowej kolonii kałmuckiej (m.in. prowadził zajęcia z młodzieżą). Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., wstąpił do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Bawarii, gdzie w latach 1947–1948 pełnił funkcję redaktora naczelnego pisma „Obozrienije”. Pod koniec lat 40. wyemigrował do USA, kontynuując działalność związaną z kałmuckim ruchem narodowym.
Bibliografia Pod red. Olega W. Budnickiego, Andrieja A. Tartakowskiego i Terence'a Emmonsa, Россия и российская эмиграция в воспоминаниях и дневниках, 2003
Kategoria:Kałmucy Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Kałmuccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1966