Lotniskowce typu Midway – amerykańskie lotniskowce, które zostały wprowadzone do służby w US Navy tuż po zakończeniu II wojny światowej i służyły w niej aż do początków lat 90. Ogółem zbudowano trzy okręty tego typu, a budowę trzech kolejnych przerwano po zakończeniu wojny.
Historia Okręty zostały zaprojektowane jako ciężkie lotniskowce o wyporności 45 000 długich ton, większe o połowę od okrętów poprzedniego typu Essex. Duża wielkość umożliwiła zainstalowanie silniejszego uzbrojenia i pancerza. Nowe, wielkie lotniskowce były w stanie pomieścić do 137 samolotów (w porównaniu do najwyżej 100 na okrętach typu Essex).
Budowę rozpoczęto w 1943 roku. Pierwsze dwa okręty – USS „Midway” i USS „Franklin D. Roosevelt” weszły do służby w październiku 1945 roku. Trzeci USS „Coral Sea” – w październiku 1947 roku. Pierwszy okręt został nazwany na pamiątkę bitwy pod Midway, drugi na cześć prezydenta Franklina D. Roosevelta, a trzeci – na pamiątkę bitwy na Morzu Koralowym.
W latach powojennych okręty były nieustannie modernizowane, aby umożliwić obsługę większych samolotów odrzutowych. Najbardziej rzucającą się w oczy zmianą było poszerzenie pokładu i zastosowanie pokładu do lądowania odchylonego w lewo od osi podłużnej okrętu, został on ponadto wzmocniony. Stopniowo pomniejszano również baterię tradycyjnych dział przeciwlotniczych, zastępując ją w końcu rakietami Sea Sparrow i kilkoma automatycznymi systemami artyleryjskimi przeznaczonymi do niszczenia pocisków przeciwokrętowych i samolotów przeciwnika na bardzo krótkich dystansach – Phalanx CIWS. W wyniku kolejnych modernizacji wyporność okrętów przekroczyła 65 000 długich ton. Zmodernizowane lotniskowce służyły w pierwszej linii wykonując te same zadania co nowsze, większe superlotniskowce typów: Forrestal i Nimitz.
Znaczącym ograniczeniem wynikającym z mniejszej wielkości była niemożność przenoszenia myśliwców F-14 Tomcat (dlatego na lotniskowcach typu Midway ich rolę pełniły mniejsze F/A-18A Hornet) oraz samolotów do zwalczania okrętów podwodnych S-3 Viking (te z kolei zastępowane tu były przez śmigłowce SH-3H Sea King).
USS „Franklin D. Roosevelt” został wycofany w roku 1977, natomiast dwa pozostałe okręty służyły aż do wczesnych lat 90. Po zakończeniu służby w US Navy lotniskowce: USS „Franklin D. Roosevelt” i USS „Coral Sea” zostały pocięte na złom, natomiast USS „Midway” jest obecnie okrętem-muzeum w San Diego.
Ukończone okręty typu Midway Oznaczenie Nazwa Zdjęcie Wejście do służby Wycofanie ze służby CV-41 „Midway” bezramki 10 września 1945 11 kwietnia 1992 CV-42 „Franklin D. Roosevelt” bezramki 27 października 1945 30 września 1977 CV-43 „Coral Sea" bezramki 1 października 1947 26 kwietnia 1990
Dane techniczne okrętów w momencie wycofania ze służby USS „Franklin D. Roosevelt” (CV-42)
Wyporność: 45 000 ton
Długość: 295m Szerokość: 34m Zanurzenie: 11m Uzbrojenie: 18 pojedynczych dział 5-calowych (127 mm) Mark 16 i 21 poczwórnych sprzężonych dział przeciwlotniczych 40 mm Bofors Prędkość: 33kn (61km/h) Samoloty: 137
USS „Coral Sea” (CV-43) Wyporność: 65 200 długich ton Długość: 305,7 m Szerokość: 72 m Zanurzenie: 10,7 m Uzbrojenie: 3 zestawy artyleryjskie obrony bezpośredniej Phalanx CIWS Prędkość: 33 w Moc: 212 000 shp (158 MW) Napęd: 4 śruby; turbiny Samoloty: 65
USS „Midway” (CV-41) Wyporność: 69 873 długich ton Długość: 297,5 m Szerokość: 80,3 m Zanurzenie: 10,7 m Uzbrojenie: 2 ośmioprowadnicowe wyrzutnie rakiet przeciwlotniczych RIM-7 Sea Sparrow i 2 zestawy artyleryjskie obrony bezpośredniej Phalanx CIWS Prędkość: 33 w Moc: 212 000 shp (158 MW) Napęd: 4 śruby; turbiny Samoloty: 75
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne