Bawełniak stokowy (Sigmodon planifrons) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Zasięg występowania bawełniaka stokowego jest ograniczony do pacyficznego zboczy Sierra de Miahuatlán, w południowej części stanu Oaxaca, w Meksyku.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali w 1933 roku amerykańscy zoolodzy Edward William Nelson i Edward Alphonso Goldman nadając mu nazwę Sigmodon planifrons. Holotyp pochodził z Juquili, na wysokości 5000 ft (1524 m), w południowo-zachodniej części stanu Oaxaca, w Meksyku.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Sigmodon: sigma „litera Σ”; ὀδούς odous, ὀδóντος odontos „ząb”; w aluzji do sigmoidalnego wzoru na zębach trzonowych gdy ich korony są zużyte. planifrons: „poziom, płaski”; frons, frontis „brew, czoło”.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 119 mm, długość ogona 88–111 mm, długość ucha 14 mm, długość tylnej stopy samic 29 mm; brak danych dotyczących masy ciała.
Populacja Ich populacja spada.
Zagrożenia Bawełniaki stokowe są zagrożone przez fragmentację, przekształcanie siedlisk dla turystyki i rolnictwa.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Bawełniaki Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1933 roku