Andrzej Tadeusz Mazurkiewicz (ur. 11 maja 1963 w Jarosławiu, zm. 21 marca 2008 w Warszawie) – polski prawnik i polityk, poseł na Sejm I kadencji (1991–1993), senator IV, VI i VII kadencji (1997–2001, 2005–2008).

Życiorys Syn Jerzego i Ireny. W latach 80. pracował w PKP oraz jako dziennikarz m.in. „Magazynu Lubelskiego” i „Nowych Relacji”. W 1983 ukończył Technikum Drogowo-Geodezyjne w Jarosławiu, a w 1989 studia na Wydziale Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 2005 uzyskał stopień doktora nauk prawnych. Pisał książki historyczne oraz powieści science-fiction.

Od 1981 należał do Konfederacji Polski Niepodległej, był m.in. wiceprzewodniczącym i członkiem rady programowej partii, a także przewodniczącym jej struktur na Podkarpaciu. Działał w strukturach podziemnej KPN i „Solidarności”. W latach 1982–1989 był zatrzymywany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Współpracował z prasą podziemną, m.in. „Pobudką”, „Gazetą Polską KPN” i „Czarno na Białym”.

Sprawował mandat posła na Sejm I kadencji (1991–1993) z listy KPN. Od 1994 do 1997 pełnił funkcję wiceburmistrza Jarosławia. Od 1997 do 2001 zasiadał w Senacie IV kadencji z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność. W 2001 kandydował do Sejmu z listy Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy, a w 2004 do Parlamentu Europejskiego z listy Narodowego Komitetu Wyborczego Wyborców. W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany na senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu krośnieńskim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat senatorski, otrzymując 129 957 głosów. Był także członkiem rady programowej TV Polonia i członkiem honorowym Związku Sybiraków.

19 marca 2008 Andrzej Mazurkiewicz zasłabł. Zdiagnozowano u niego pękniecie tętniaka aorty. Został przewieziony do kliniki w Aninie, gdzie zmarł dwa dni później po zabiegu operacji kardiochirurgicznej, nie wybudzając się z narkozy. 26 marca 2008 został pochowany na Starym Cmentarzu w Jarosławiu. Po jego śmierci w okręgu krośnieńskim 22 czerwca 2008 zostały przeprowadzone wybory uzupełniające, które wygrał Stanisław Zając.

Odznaczenia W 2008 prezydent Lech Kaczyński odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia PolskiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 marca 2008 r. o nadaniu orderu ().. W 2018 został pośmiertnie odznaczony przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzyżem Wolności i SolidarnościPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 marca 2018 r. o nadaniu odznaczeń ()..

Publikacje Czarny Piotruś (1989) Piotr I, Katarzyna I – historia nieznana (1996) Upadek aniołów (1997) Anioły śmierci (1999) Zemsta aniołów (2006)

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Jarosławiu (Polska) Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Członkowie podziemnych struktur Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Kategoria:Ludzie urodzeni w Jarosławiu (Polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu w Jarosławiu Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Konfederacji Polski Niepodległej Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Polscy autorzy fantastyki naukowej Kategoria:Polscy wiceburmistrzowie Kategoria:Radni Jarosławia (Polska) Kategoria:Senatorowie z województwa podkarpackiego (od 2001) Kategoria:Urodzeni w 1963 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993) Kategoria:Senatorowie IV kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (1997–2001) Kategoria:Senatorowie VI kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Senatorowie VII kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej