Willie Lee McCovey (ur. 10 stycznia 1938 w Mobile, zm. 31 października 2018 w Stanford) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego przez 22 sezony w Major League Baseball.
Życiorys McCovey podpisał kontrakt jako wolny agent z New York Giants w 1955 roku i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu. W MLB zadebiutował 30 lipca 1959 w meczu przeciwko Philadelphia Phillies, w którym zaliczył cztery uderzenia, dwa RBI i zdobył trzy runy. W tym samym roku otrzymał nagrodę AL Rookie of the Year Award dla najlepszego debiutanta. W 1963 po raz pierwszy w karierze wystąpił w All-Star Game i zwyciężył w klasyfikacji pod względem liczby zdobytych home runów w lidze (44).
W 1969 zdobywając najwięcej home runów (45), zaliczając najwięcej RBI (126), mając najlepszy wskaźnik on-base percentage (0,453) i slugging percentage (0,656), przy średniej uderzeń 0,320 (4. wynik w lidze), został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. W październiku 1973 przeszedł do San Diego Padres, zaś w sierpniu 1976 do Oakland Athletics. W styczniu 1977 został ponownie zawodnikiem San Francisco Giants. 30 czerwca 1978 w meczu przeciwko Atlanta Braves na Fulton County Stadium zdobył 500. home runa w karierze. Po raz ostatni zagrał 6 lipca 1980.
W 1986 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame. Zmarł 31 października 2018 w Stanford.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 19696× All-Star 1963, 1966, 1968, 1969, 1970, 1971 All-Star Game MVP 1969NL Rookie of the Year Award1959 Hutch Award1977Baseball Hall of Fame od 1986# 44 zastrzeżony przez Giants1980
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści San Francisco Giants Kategoria:Baseballiści San Diego Padres Kategoria:Baseballiści Oakland Athletics Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Ludzie urodzeni w Mobile Kategoria:Zmarli w 2018