Bambusowiec chiński (Rhizomys sinensis) – gatunek ssaka z podrodziny bambusowców (Rhizomyinae) w obrębie rodziny ślepcowatych (Spalacidae).
Zasięg występowania Bambusowiec chiński występuje w południowej Azji zamieszkując w zależności od podgatunku: R. sinensis sinensis – południowo-wschodni Junnan, Kuangsi i Guangdong (południowa Chińska Republika Ludowa). R. sinensis davidi – południowe Chongqing, południowe Hubei, Anhui, Zhejiang, południowe Kuejczou, Hunan, Jiangxi, Fujian i północno-wschodni Guangdong (środkowa i południowo-wschodnia Chińska Republika Ludowa). R. sinensis pediculus – zachodni Junnan (południowo-zachodnia Chińska Republika Ludowa). R. sinensis reductus – północny Wietnam. R. sinensis vestitus – południowe Gansu, południowe Shaanxi, Syczuan, północny Chongqing i północne Hubei (środkowa Chińska Republika Ludowa). R. sinensis wardi – północno-zachodni Junnan (południowo-zachodnia Chińska Republika Ludowa) i północna Mjanma.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1831 roku angielski zoolog John Edward Gray nadając mu nazwę Rhizomys sinensis. Holotyp pochodził z pobliża Guangzhou, w Guangdongu, w Chinach.
We wcześniejszych ujęciach systematycznych traktowany jako członek podrodzaju Rhizomys, ale analizy filogenetyczne wykazały, że wszystkie istniejące gatunki z rodzaju Rhizomys są bardzo blisko spokrewnione. Podgatunek wardi był potraktowany jako odrębny gatunek z formą neowardi jako nowym podgatunkiem. Podgatunek vestitus również bywa też traktowany jako odrębny gatunek. Te podejście nie zostały przyjęte w niedawnym przeglądzie taksonomicznym, ale obecność wielu gatunków w obrębie tego, co jest obecnie uznawane za S. sinensis, wydaje się prawdopodobna. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają sześć podgatunków.
Etymologia Rhizomys: rhiza „korzeń”; μυς mus, μυος muos „mysz”. sinensis: nowołac. Sinensis „chiński”, od Sina „Chiny”, od późnołac. Sinae „chiński”, od gr. Σιναι Sinai „chiński”. davidi: Jean Pierre Armand David (1826-1900), francuski misjonarz z Chin w latach 1858–1874, przyrodnik. pediculus: łac. pediculus „stópka”, od pes, pedis „stopa”, od gr. πους pous, ποδος podos „stopa”; łac. przyrostek zdrabniający -ulus. reductus: łac. reductus „odległy, daleki”, od reducere „odprowadzić z powrotem”. vestitus: łac. vestitus „ubrany, strojny”, od vestire „ozdobić”, od vestis „część garderoby, odzież”. wardi: kpt. Francis Kingdon Ward (1885–1958) British Army, angielski botanik, podróżnik, kolekcjoner, pisarz.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 216–450 mm, długość ogona 50–96 mm; masa ciała 1,9 kg.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Ślepcowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1831 roku Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya