Zamek w Turzysku – zamek wybudowany w XIV w. na miejscu ruskiego grodu, położonego nad Turią.
Historia Król Polski Zygmunt I Stary dobra te wraz z zamkiem ofiarował w 1517 r. ruskiemu księciu Romanowi Sanguszce. Po jego śmierci owe włości otrzymał jego brat książę Fiodor Andrzejewicz Sanguszko, starosta włodzimierski, bracławski i winnicki, marszałek ziemi wołyńskiej. Fiodor okoliczne ziemie dołączał do warowni, łamiąc niekiedy prawo. Pod koniec XVI w. dobra w ramach wiana otrzymali Zasławscy, a następnie od 1692 r. były własnością Lubomirskich. W XVIII w. kolejnymi posiadaczami majątku byli Stadniccy, a od 1773 r. Ossolińscy, m.in. Józef Ossoliński, starosta sandomierski.
Architektura Pierwsza drewniana warownia była założeniem obronnym. Kolejny zamek powstał jako obiekt murowany, pod którym istniały ogromne tunele i lochy.
Pałac Za Ossolińskich stary zamek przebudowano na pałac, który istniał do końca XIX wieku. Następnie, majątek należał do: hr. Moszyńskich od początku XIX w., Oskierko od drugiej ćwierci XIX w., Szembeków od 1842 r. i Orzeszków. Obiekt został zniszczony w trakcie II wojny światowej. Współcześnie po zamku i pałacu nie pozostały materialne ślady.
Przypisy
Bibliografia Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII, Warszawa, 1880–1902, s. 669-70.
Linki zewnętrzne
Zamek w Turzysku
Kategoria:Ruiny zamków na Ukrainie Kategoria:Zamki i pałace Ossolińskich herbu Topór Kategoria:Zamki i pałace Sanguszków herbu Pogoń Litewska