Fengxian Daoshen (, pinyin Fèngxiān Dàoshēn; kor. 봉선도심 Pongsŏn Tosim; jap. Hōsen Dōshin; wiet. Phụng Tiên Đạo Thâm) – chiński mistrz chan ze szkoły fayan. Znany także jako Fengxian Congshen.
Życiorys Był uczniem mistrza chan Yunmena Wenyana. Po osiągnięciu oświecenia został jednym ze spadkobierców Yunmena. Nauczał w klasztorze Baoning (obecnie w Nankinie) w drugiej połowie X wieku. W latach 943–984 klasztor ten nosił nazwę Fengxian. Klasztor Fayana Wenyi Qingliang znajdował się w pobliżu.
Gubernator Jiangnanu zaprosił mistrza chan Daoshena do objęcia stanowiska opata w klasztorze Fenxian i do prowadzenia wszelkich ceremonii. Gdy Daoshen usiadł na swoim miejscu, kierownik klasztoru uderzył młotkiem i powiedział: „Czcigodni zgromadzeni! Utrzymujcie pierwszą zasadę!” Daoshen powiedział: „Obecnie nie wiem niczego. Moja ignorancja jest śmiertelna!” Pewien mnich wystąpił naprzód i spytał: „Co to jest ta pierwsza zasada?” Daoshen powiedział: „Właśnie o niej mówiłem.” Mnich zapytał: „Jak ona powinna być rozumiana?” Daoshen powiedział: „Szybko pokłoń się trzy razy”. Następnie Daoshen powiedział: „Wszyscy! Powiedzcie mi! Kto ukazuje teraz swoją ignorancję?”
Pewnego razu Fengxian i Ming podróżowali razem do rzeki Huai. Zobaczyli mężczyznę wyciągającego sieć rybacką. Jakaś ryba wyskoczyła z sieci i uciekła. Fengxian powiedział: „Bracie Mingu! Co za widok! Zupełnie tak jak to robią mnisi!” Ming powiedział: „Masz rację. Ale lepiej by było, gdyby one nie dały się złapać za pierwszym razem”. Fengxian powiedział: „Bracie Mingu, twoje urzeczywistnienie wykazuje braki.” W połowie następnej nocy Ming osiągnął oświecenieAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, s. 294, 295..
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin. 39/12. Xuefeng Yicun (822–908) 40/13. Furong Lingxun (bd) 40/13. Jingqing Daofu (863–937) (także Shunde) 40/13. Cuiyan Yongming (bd) 40/13. Baofu Congzhan (zm. 928) 41/14. Zhaoqing Wendeng (884–972) 41/14. Baoci Wenqin (bd) 41/14. Yanshou Huilun (bd) 42/15. Guizong Daoquan (bd) 40/13. Xuansha Shibei (835–908) 41/14. Luohan Guichen (867–928) 42/15. Longji Shaoxiu (bd) 42/15. Tianbing Congyi (bd) 42/15. Qingqi Hongjin (bd) 42/15. Fayan Wenyi (885–958) szkoła fayan 40/13 Yunmen Wenyan (862–949) szkoła yunmen 41/14. Shuangquan Shikuang (bd) 42/15. Fuchang Weishan (bd) 41/14. Fengxian Daoshen (bd) (Congshen?) 42/15. Lianhua Fengxiang (bd) 42/15. Xiang Anzhu (bd) 41/14. Baling Haojian (bd) 42/15. Cheng Sansheng (bd) 41/14. Dongshan Shouchu (910-990) 42/15. Nanyue* Liangya (bd) *Fuyuan 43/16. Chenggu Jianfu (zm. 1045) 41/14. Deshan Yuanming (908–987) (także Yuanmi) 42/15. Wenshu Yingzhen (bd) 42/15. Bu’an Dao (bd) 43/16. Dongshan Xiaocong? 44/17. Fori Qisong (1007–1072) 41/14. Xianglin Chengyuan (908–987) 42/15. Zhimen Guangzuo (zm. 1031) 43/16. Jiufeng Qin (bd) 43/16. Xuedou Chongxian (980–1052) napisał komentarze wierszem do „Biyan lu” 44/17. Chengtian Chuanzong (bd) 44/17. Tianyi Yihuai (993–1064) 45/18. Fayun Faxiu (1027–1090) 45/18. Changlu Yingfu (bd) 46/19. Changlu Zongze (bd) autor „Zuochan yi” 47/20. 48/21. 49/22. Lei’an Zhengshou (1146–1208) 45/18. Yuanfeng Qingman (bd) 45/18. Yuantong Fashen (bd)
Przypisy
Bibliografia Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. s. 518. .
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Song Kategoria:Zmarli w X wieku