Wacław Dawidowski (ur. 1882 w Pobojewie k. Mińska, zm. 1962 w Sopocie) – polski malarz i pedagog.
Po ukończeniu szkoły realnej w Białymstoku od 1904 studiował na wydziale handlowym Politechniki Ryskiej, po roku zrezygnował ze studiów w Rydze. Wyjechał do Moskwy, gdzie studiował w Szkole Sztuk Pięknych oraz pobierał lekcje w pracowni Piotra Kielina. Po ukończeniu nauki powrócił do Wilna, gdzie został nauczycielem rysunku, od 1924 do 1945 uczył w wileńskiej Państwowej Szkole Technicznej. W wolnym czasie tworzył, w 1924 podczas Wystawy Sztuki i Rzemiosła w Wilnie otrzymał Wielki Srebrny Medal. Podczas repatriacji znalazł się w Gdańsku, został wykładowcą w Państwowym Instytucie Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku).
Linki zewnętrzne Wileńskie Towarzystwo Artystów Plastyków 1920-1930 s. 9 Archiwum Korporacyjne, K! Welecja
Kategoria:Artyści związani z Wilnem Kategoria:Polscy korporanci Kategoria:Polscy malarze modernizmu Kategoria:Polscy nauczyciele rysunku Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Państwowego Instytutu Sztuk Plastycznych Kategoria:Zmarli w 1962